مقالات پذیرفته شده پیش از انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (29 مشاهده)
مقدمه: نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست به دلیل فقدان تجربه زندگی خانوادگی، با ضعف در ارتباطات اجتماعی و عاطفی مواجهاند. این پژوهش با هدف بررسی نقش سبکهای دلبستگی و تابآوری در پیشبینی سازگاری اجتماعی این نوجوانان در شهر اردبیل انجام شد.
روش: پژوهش حاضر توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان ساکن در مراکز نگهداری سازمان بهزیستی اردبیل در سال ۱۳۹۸ بود که از میان آنان ۹۰ نفر بهصورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها عبارت بودند از پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل (۱۹۶۱)، مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه سبکهای دلبستگی هازن و شاور (۱۹۸۷). دادهها با نرمافزار SPSS و با روش تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد بین سبکهای دلبستگی و تابآوری با سازگاری اجتماعی رابطه معنادار وجود دارد. سازگاری اجتماعی با سبک دلبستگی ایمن و تابآوری همبستگی مثبت و با سبکهای ناایمن اجتنابی و دوسوگرا همبستگی منفی داشت. همچنین سبکهای دلبستگی و تابآوری توانستند بخش قابلتوجهی از واریانس سازگاری اجتماعی را تبیین کنند که در این میان سبک دلبستگی ناایمن دوسوگرا قویترین پیشبینیکننده منفی و تابآوری و دلبستگی ایمن پیشبینیکنندههای مثبت بودند.
بحث: سبک دلبستگی ایمن و تابآوری بالا از طریق عزتنفس و راهبردهای مؤثر مثل حمایت اجتماعی، پیشبینیکننده مثبت سازگاری اجتماعیاند. در مقابل، سبکهای ناایمن بهدلیل پریشانی عاطفی، پیشبینیکننده منفی هستند. بنابراین تقویت تابآوری و دلبستگی ایمن میتواند سازگاری اجتماعی نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست را بهبود بخشد.
روش: پژوهش حاضر توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان ساکن در مراکز نگهداری سازمان بهزیستی اردبیل در سال ۱۳۹۸ بود که از میان آنان ۹۰ نفر بهصورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها عبارت بودند از پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل (۱۹۶۱)، مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه سبکهای دلبستگی هازن و شاور (۱۹۸۷). دادهها با نرمافزار SPSS و با روش تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد بین سبکهای دلبستگی و تابآوری با سازگاری اجتماعی رابطه معنادار وجود دارد. سازگاری اجتماعی با سبک دلبستگی ایمن و تابآوری همبستگی مثبت و با سبکهای ناایمن اجتنابی و دوسوگرا همبستگی منفی داشت. همچنین سبکهای دلبستگی و تابآوری توانستند بخش قابلتوجهی از واریانس سازگاری اجتماعی را تبیین کنند که در این میان سبک دلبستگی ناایمن دوسوگرا قویترین پیشبینیکننده منفی و تابآوری و دلبستگی ایمن پیشبینیکنندههای مثبت بودند.
بحث: سبک دلبستگی ایمن و تابآوری بالا از طریق عزتنفس و راهبردهای مؤثر مثل حمایت اجتماعی، پیشبینیکننده مثبت سازگاری اجتماعیاند. در مقابل، سبکهای ناایمن بهدلیل پریشانی عاطفی، پیشبینیکننده منفی هستند. بنابراین تقویت تابآوری و دلبستگی ایمن میتواند سازگاری اجتماعی نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست را بهبود بخشد.
شمارهی مقاله: 10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تماس با ما
فصلنامه رفاه اجتماعی
تهران، اوین، بلوار دانشجو، خ کودکیار، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، ساختمان فارابی
تلفن دفتر نشریه: 02171732851
وب سایت: http://refahj.uswr.ac.ir
ایمیل: refahj@uswr.ac.ir
