XML English Abstract Print


چکیده:   (46 مشاهده)
مقدمه: زلزله‌ها علاوه بر خسارات فیزیکی، پیامدهای عمیق روانی و اجتماعی برجای می‌گذارند که اغلب در برنامه‌های بازتوانی نادیده گرفته می‌شوند. این مطالعه با هدف تبیین تروماهای روانی و اجتماعی  پس زلزله آبان ۱۳۹۶ سرپل‌ذهاب از منظر بازماندگان وکنشگران اجتماعی انجام شد.
روش: پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل مضمون است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۴۸ مشارکت‌کننده (۳۵ نفر از بازماندگان زلزله و ۱۳ نفر از کارشناسان اجتماعی و امدادی) و با نمونه‌گیری هدفمند تا اشباع نظری گردآوری شد. داده‌ها به‌صورت هم‌زمان جمع‌آوری و تحلیل شدند.
یافته‌ها: تحلیل داده‌ها به شناسایی هفت طبقه انتزاعی از تروماهای روانیاجتماعی منجر شد که شامل:  تداوم ناامنی روانی و اضطراب وجودی، اختلال در ادراک زمان و الگوهای خواب، ، هراس های فضایی و محیطی، اضطراب اطلاعاتی و شایعه محوری، فروپاشی معنایی در ادراک و روابط اجتماعی بازماندگان، تنش‌های اجتماعی پس از بحران، و وابستگی و فرسایش کنشگری اجتماعی بود. این تروماها بازگشت به زندگی عادی، انسجام اجتماعی و احساس امنیت را به‌طور معناداری مختل کرده بودند.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد تروماهای روانیاجتماعی پس از زلزله، پدیده‌هایی چندلایه و پایدارند که بدون مداخلات جامع روانیاجتماعی در فرآیند بازتوانی، بازتولید می‌شوند. توجه سیاست‌گذاران به این لایه‌های پنهان، شرط ضروری بازسازی پایدار پس از بلایا است



 
متن کامل [PDF 1165 kb]   (21 دریافت)    
نوع مطالعه: اصیل | موضوع مقاله: حوادث و بلایا
دریافت: 1404/8/4 | پذیرش: 1405/4/9

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه رفاه اجتماعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Social Welfare Quarterly

Designed & Developed by : Yektaweb