چکیده: (50 مشاهده)
مقدمه: در سالهای اخیر، پیشرفتهای سریع در فناوریهای هوش مصنوعی به عنوان یک محرک فناوری محور و تحولآفرین، فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی را بازآرایی کرده و پیامدهای عمیقی برای متغیرهای اقتصادی از جمله رفاه به دنبال داشته است. از اینرو، هدف اصلی پژوهش بررسی آثار هوش مصنوعی بر رفاه است.
روش: برای انعکاس وضعیت رفاه از شاخص لگاتوم استفاده شد. همچنین، به منظور درک بهتر روابط پویا بین متغیرها و بررسی معناداری مجراهای اثرگذاری هوش مصنوعی بر رفاه، از رویکرد دادههای پانلی پویا بهره برده شد. دادههای مورد استفاده بر پایه اطلاعات سری زمانی بیست کشور پیشرو در حوزه هوش مصنوعی قرار دارد و بازه زمانی 2023−2017 را در بر میگیرد.
یافته ها: هوش مصنوعی از مجراهای مختلف بر رفاه اثر میگذارد. از یک سو، رشد اقتصادی ناشی از توسعه فناوریهای هوش مصنوعی و افزایش امید به زندگی، اثرات مثبت و معناداری بر ارتقای رفاه دارند. از سوی دیگر، در صورت نبود سرمایه انسانی کافی و وجود نابرابری درآمدی بالا، گسترش هوش مصنوعی میتواند به تشدید جابهجایی نیروی کار، افزایش بیکاری و کاهش سطح رفاه منجر شود.
بحث: هوش مصنوعی ظرفیتی چشمگیر برای بهبود رفاه بشر دارد، اما تحقق این ظرفیت مستلزم سیاستهای هوشمندانهای است که رشد فناوری را در مسیر عدالت اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی هدایت کنند. به طور مشخص، بهرهگیری از ظرفیتهای مثبت این فناوری نیازمند سیاستهای مکمل در حوزه بازآموزی نیروی کار، کاهش نابرابری و توسعه کاربردهای سلامتمحور است.
روش: برای انعکاس وضعیت رفاه از شاخص لگاتوم استفاده شد. همچنین، به منظور درک بهتر روابط پویا بین متغیرها و بررسی معناداری مجراهای اثرگذاری هوش مصنوعی بر رفاه، از رویکرد دادههای پانلی پویا بهره برده شد. دادههای مورد استفاده بر پایه اطلاعات سری زمانی بیست کشور پیشرو در حوزه هوش مصنوعی قرار دارد و بازه زمانی 2023−2017 را در بر میگیرد.
یافته ها: هوش مصنوعی از مجراهای مختلف بر رفاه اثر میگذارد. از یک سو، رشد اقتصادی ناشی از توسعه فناوریهای هوش مصنوعی و افزایش امید به زندگی، اثرات مثبت و معناداری بر ارتقای رفاه دارند. از سوی دیگر، در صورت نبود سرمایه انسانی کافی و وجود نابرابری درآمدی بالا، گسترش هوش مصنوعی میتواند به تشدید جابهجایی نیروی کار، افزایش بیکاری و کاهش سطح رفاه منجر شود.
بحث: هوش مصنوعی ظرفیتی چشمگیر برای بهبود رفاه بشر دارد، اما تحقق این ظرفیت مستلزم سیاستهای هوشمندانهای است که رشد فناوری را در مسیر عدالت اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی هدایت کنند. به طور مشخص، بهرهگیری از ظرفیتهای مثبت این فناوری نیازمند سیاستهای مکمل در حوزه بازآموزی نیروی کار، کاهش نابرابری و توسعه کاربردهای سلامتمحور است.
شمارهی مقاله: 1
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تماس با ما
فصلنامه رفاه اجتماعی
تهران، اوین، بلوار دانشجو، خ کودکیار، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، ساختمان فارابی
تلفن دفتر نشریه: 02171732851
وب سایت: http://refahj.uswr.ac.ir
ایمیل: refahj@uswr.ac.ir
