Social Welfare

fa پارادوکس فناوری: تحلیل تاثیر دوگانه هوش مصنوعی بر رفاه – شواهدی از کشورهای پیشرو در حوزه هوش مصنوعی با رویکرد داده های پانلی پویا The Technology Paradox: An Analysis of the Dual Impact of Artificial Intelligence on Welfare — Evidence From AI-Leading Countries Using a Dynamic Panel Data Approach رفاه اجتماعی اصیل orginal مقدمه: در سالهای اخیر، پیشرفت‌های سریع در فناوری‌های هوش مصنوعی به عنوان یک محرک فناوری محور و تحولآفرین، فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی را بازآرایی کرده و پیامدهای عمیقی برای متغیرهای اقتصادی از جمله رفاه به دنبال داشته است. از اینرو، هدف اصلی پژوهش بررسی آثار هوش مصنوعی بر رفاه است.             روش: برای انعکاس وضعیت رفاه از شاخص لگاتوم استفاده شد. همچنین، به منظور درک بهتر روابط پویا بین متغیرها و بررسی معناداری مجراهای اثرگذاری هوش مصنوعی بر رفاه، از رویکرد دادههای پانلی پویا بهره برده شد. دادههای مورد استفاده بر پایه اطلاعات سری زمانی بیست کشور پیشرو در حوزه هوش مصنوعی قرار دارد و بازه زمانی 2023−2017 را در بر میگیرد.             یافته ها: هوش مصنوعی از مجراهای مختلف بر رفاه اثر می‌گذارد. از یک سو، رشد اقتصادی ناشی از توسعه فناوری‌های هوش مصنوعی و افزایش امید به زندگی، اثرات مثبت و معناداری بر ارتقای رفاه دارند. از سوی دیگر، در صورت نبود سرمایه انسانی کافی و وجود نابرابری درآمدی بالا، گسترش هوش مصنوعی می‌تواند به تشدید جابه‌جایی نیروی کار، افزایش بیکاری و کاهش سطح رفاه منجر شود.             بحث: هوش مصنوعی ظرفیتی چشمگیر برای بهبود رفاه بشر دارد، اما تحقق این ظرفیت مستلزم سیاست‌های هوشمندانه‌ای است که رشد فناوری را در مسیر عدالت اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی هدایت کنند. به طور مشخص، بهره‌گیری از ظرفیت‌های مثبت این فناوری نیازمند سیاست‌های مکمل در حوزه بازآموزی نیروی کار، کاهش نابرابری و توسعه کاربردهای سلامت‌محور است. <div dir="ltr"></div> Introduction: In recent years, rapid advancements in artificial intelligence (AI) technologies, as a technology-driven and transformative force, have reshaped economic and social activities and had profound implications for economic variables, including well-being. Therefore, this study aims to examine the effects of AI on well-being. Method: To reflect the state of well-being, the Legatum Prosperity Index was employed. In addition, to better capture the dynamic relationships among variables and to test the significance of the transmission channels through which AI influences well-being, a Dynamic Panel Generalized Method of Moments approach was applied. The data are based on time-series information for twenty leading countries in the field of AI, covering the period 2017–2023. Findings: AI affects well-being through multiple channels. On the one hand, economic growth driven by AI technologies and improvements in life expectancy have significant positive effects on well-being. On the other hand, in the absence of sufficient human capital and under conditions of high-income inequality, the expansion of AI may intensify labor displacement, increase unemployment, and reduce overall well-being. Discussion: Artificial intelligence holds substantial potential to enhance human well-being; however, the realization of this potential requires carefully designed policies that steer technological progress toward social justice and improved quality of life. In particular, harnessing the positive capacities of AI calls for complementary policies focused on workforce reskilling, reducing inequality, and promoting health-oriented applications.   بهره‌وری، رشد اقتصادی، رفاه، رویکرد گشتاورهای تعمیم‌یافته پانلی، هوش مصنوعی. Artificial Intelligence, Economic Growth, Panel GMM Approach, Productivity, Welfare. 0 0 http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4731-1&slc_lang=fa&sid=1 Reza maaboudi رضا معبودی maaboudi@abru.ac.ir Yes Ayatollah Boroujerdi University دانشگاه آیت اله بروجردی Younes Nademi یونس نادمی Younesnademi@abru.ac.ir No Ayatollah Boroujerdi University دانشگاه آیت اله بروجردی Ramin Khochiany رامین خوچیانی khochiany@abru.ac.ir No Ayatollah Boroujerdi University دانشگاه آیت اله بروجردی