دوره 20، شماره 79 - ( 11-1399 )                   جلد 20 شماره 79 صفحات 9-54 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

rajabpour H, momeni F, nasiri aghdam A. Measuring Inclusive Development in Iran (1981-2016). refahj. 2021; 20 (79) :9-54
URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-3566-fa.html
رجب پور حسین، مومنی فرشاد، نصیری اقدم علی. اندازه‌گیری توسعه فراگیر در ایران (1395-1360). رفاه اجتماعی. 1399; 20 (79) :9-54

URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-3566-fa.html


چکیده:   (592 مشاهده)
حسین رجب‌پور
دانشجوی دکترای توسعه اقتصادی و برنامه‌ریزی, گروه برنامه‌ریزی و توسعه اقتصادی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران، (نویسنده مسئول)، <Hossein.rajabpour@gmail.com>
 فرشاد مومنی
دکتر اقتصاد، گروه برنامه‌ریزی و توسعه اقتصادی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

علی نصیری اقدم
دکتر اقتصاد، گروه برنامه‌ریزی و توسعه اقتصادی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
چکیده
مقدمه: مفهوم «توسعه فراگیر» با این هدف بسط یافته است تا تأکید ویژه­ای بر جنبه­های اجتماعی و سیاسی توسعه داشته باشد. در تبیین این مفهوم، مؤلفه نحوه توزیع مواهب توسعه بین بخشهای گوناگون جامعه، به‌ویژه گروههای محروم و اقلیتهای اجتماعی (مانند جوانان، زنان، اقلیتهای قومی، مذهبی و ...) در کانون توجه قرار می‌گیرد. هدف از مطالعه حاضر ارائه شاخصی برای ارزیابی فراگیر بودن توسعه در ایران در سالهای پس از انقلاب (1395-1360)  است.
روش: این مطالعه با استفاده از داده‌های آماری و برپایه روش ساخت شاخصهای ترکیبی، شاخص توسعه‌ای مرکب از 5 بعد و 10 مؤلفه  را برای سنجش وضعیت فراگیر بودن توسعه در ایران تهیه کرده است.  
یافته‌ها: شاخص توسعه فراگیر طی بالغ بر سه دهه گذشته بهبود یافته، اما روند بهبود در یک دهه گذشته  با شوک‌های سختی روبه­رو شده و هنوز به جایگاه قبلی باز نگشته است.
بحث: تحقیق حاضر می‌تواند ناپایدار و برگشت‌پذیر بودن دستاوردهای توسعه‌ در کشور را نشان دهد. این نتایج همچنین حاکی از آن است که در یک دهه گذشته واگرایی میان روند رشد اقتصادی با سایر متغیرهای توسعه‌ای افزایش یافته و رشد اقتصادی به قیمت تخریب محیط زیست، کاهش همبستگی اجتماعی و تضییع حقوق نسلهای آتی و در کل کاهش فراگیری به‌دست آمده است.
به نظر می‌رسد سیاست‌گذاران باید توجه جدی‌تری به تبعات اجتماعی و زیست‌محیطی سیاستهای توسعه‌ای داشته و همچنین اشتغال‌زایی و فقرزدایی را به محورهای اصلی طراحی استراتژی‌ رشد تبدیل کنند. دست آخر اینکه بهبود حکمرانی یک عنصر ضروری برای فراگیرتر کردن توسعه در ایران کنونی است.
متن کامل [PDF 657 kb]   (239 دریافت)    
نوع مطالعه: اصیل | موضوع مقاله: رفاه اجتماعی
دریافت: 1398/11/5 | پذیرش: 1399/5/26 | انتشار: 1400/1/14

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه رفاه اجتماعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Social Welfare Quarterly

Designed & Developed by : Yektaweb