دوره 21، شماره 82 - ( 8-1400 )                   جلد 21 شماره 82 صفحات 29-9 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

shahraki M, ghaderi S. The Impact of Public Health Expenditures and the Quality of Democracy on Social Welfare in Countries with High Human Development Index. refahj. 2021; 21 (82) :9-29
URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-3884-fa.html
شهرکی مهدی، قادری سیمین. تأثیر مخارج سلامت عمومی و کیفیت دموکراسی بر رفاه اجتماعی در کشورهای با شاخص توسعه انسانی بالا. رفاه اجتماعی. 1400; 21 (82) :29-9

URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-3884-fa.html


چکیده:   (116 مشاهده)
تأثیر مخارج سلامت عمومی و کیفیت دموکراسی بر رفاه اجتماعی در کشورهای با شاخص توسعه انسانی بالا
 
مهدی شهرکی. دکترای اقتصاد، دانشکده مدیریت و علوم انسانی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران.
 
سیمین قادری. استادیار اقتصاد، دانشکده مدیریت و علوم انسانی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران.

مقدمه: مخارج سلامت عمومی یکی از عوامل مهم در بهبود وضعیت سلامت است. با توجه به اهمیت وضعیت سلامت در ارتقای شاخص‌های توسعه انسانی و به‌تبع آن افزایش رفاه اجتماعی و همچنین تأثیر عوامل نهادی و اجتماعی بر وضعیت رفاه اجتماعی، هدف اصلی این مطالعه بررسی تأثیر مخارج سلامت عمومی و کیفیت دموکراسی بر رفاه اجتماعی در کشورهای با شاخص توسعه انسانی بالا بود.
روش کار: مطالعه توصیفی- تحلیلی و کاربردی حاضر با روش رگرسیون پانل‌دیتا و برآوردگر خطاهای استاندارد تصحیح شده پانل برای سال‌های 2000-2019 در سال 1399 انجام شد. جامعه آماری39 کشور با شاخص توسعه انسانی بالا بود و داده‌های سری زمانی سالانه مطالعه از پایگاه داده‌ای بانک جهانی، راهنمای بین‌المللی ریسک کشوری و سازمان ملل متحد استخراج شدند. مدل و آزمون‌های موردنیاز تحقیق در نرم‌افزار Stata 16 برآورد شدند.
یافته‌ها: میانگین شاخص توسعه انسانی برای کل کشورهای نمونه طی دوره برابر با 04/0± 70/0، برای ایران برابر با 04/0 + 73/0بود و میانگین شاخص توسعه انسانی تعدیل یافته با نابرابری برای کل کشورهای نمونه برابر با 06/0±58/0 و برای ایران برابر با 08/0± 56/0 بود. متغیرهای مخارج سلامت عمومی به GDP ، لگاریتم GDP، باز بودن تجاری و شاخص دموکراسی به ترتیب تاثیر مثبت به میزان 26/0، 02/9، 08/0 و 17/0 درصد بر شاخص توسعه انسانی داشتند همچنین متغیرهای مخارج سلامت عمومی به GDP، شاخص دموکراسی و حاصل‌ضرب مخارج سلامت عمومی به GDP و شاخص دموکراسی به ترتیب تاثیر مثبت به میزان 34/0، 09/0 و 15/0 درصد بر شاخص توسعه انسانی تعدیل یافته با نابرابری داشتند.
بحث: نابرابری در ابعاد توسعه انسانی در ایران نسبت به سایر کشورهای با شاخص توسعه انسانی بالا، بیشتر بود و مخارج سلامت عمومی و کیفیت دموکراسی تاثیر مثبت بر رفاه اجتماعی داشتند. همچنین بهبود کیفیت دموکراسی موجب افزایش کارایی مخارج سلامت عمومی بر وضعیت رفاه اجتماعی شد؛ لذا سیاست‌های افزایش مخارج سلامت عمومی در راستای سرمایه­گذاری بیشتر در زیرساخت­ها و افزایش سطح خدمات سلامت در مناطق مختلف جهت از بین بردن نابرابری، بهبود و ارتقاء فنّاوری‌های حوزه سلامت که به مخارج عمومی وابسته است، پیشنهاد می‌گردد همچنین افزایش شفافیت و پاسخگویی دولت به مردم جهت افزایش رفاه اجتماعی و کارایی بیشتر مخارج سلامت پیشنهاد می‌گردد.
 
متن کامل [DOCX 76 kb]   (19 دریافت)    
نوع مطالعه: اصیل | موضوع مقاله: رفاه اجتماعی
دریافت: 1400/2/13 | پذیرش: 1400/6/17 | انتشار: 1400/9/2

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه رفاه اجتماعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Social Welfare Quarterly

Designed & Developed by : Yektaweb