برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (62 مشاهده)
مقدمه:
اوقات فراغت، به مثابه عرصه‌ای برای معناسازی و بازسازی هویت، در بافت جوامع در حال گذار از اهمیت کیفی ویژه‌ای برخوردار است. این مطالعه با هدف کشف تجربه زیسته و معناهای ذهنی جوانان استان سمنان از اوقات فراغت و واکاوی چگونگی تعامل آنان با محدودیت‌های ساختاری انجام شد.
روش:
این مطالعه کیفی با روش تحلیل مضمون (تماتیک) انجام شد. داده‌ها از طریق ۳۵ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته عمیق با جوانان ۱۸ تا 36 ساله ساکن مناطق شهری و روستایی استان سمنان گردآوری و مطابق الگوی شش‌مرحله‌ای براون و کلارک تحلیل شدند.
یافته‌ها:
تحلیل داده‌ها منجر به استخراج هفت مضمون اصلی شد: معناشناسی بومی و تعارض‌آمیز فراغت، الگوهای فعالیتی متأثر از جنسیت و طبقه، فراغت به مثابه مکانیسم جبران روانی، ساختار محدودکننده اقتصادی و جغرافیایی، تفاوت‌های بنیادین جنسیتی همراه با نظارت و مقاومت، نقش پارادوکسیکال فضای مجازی، و موانع چندلایه اقتصادی، فرهنگی و زیرساختی. یافته‌ها نشان داد فراغت برای جوانان سمنانی صرفا زمان آزاد نیست، بلکه عرصه‌ای برای مذاکره، مقاومت خرد و بازتعریف هویت در مواجهه با ساختارهای محدودکننده است.
بحث:
پژوهش حاضر نشان می‌دهد تجربه فراغت، بازتابی پیچیده از تقاطع جنسیت، طبقه و جغرافیا است و در بافت میانی استان سمنان به میدانی برای اعمال عاملیت خلاقانه بدل شده است. این درک، لزوم گذار از سیاست‌گذاری متمرکز و یک‌سویه به سمت تسهیلگری و توانمندسازی ابتکارات خودجوش جوانان را برای تدوین برنامه‌های فراغتی عادلانه و مؤثر گوشزد می‌کند.
 
شماره‌ی مقاله: 3
     
نوع مطالعه: اصیل | موضوع مقاله: جوانان
دریافت: 1404/4/30 | پذیرش: 1405/2/15

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.