دوره 26، شماره 100 - ( 2-1405 )
جلد 26 شماره 100 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Vameghi M, Saatchi M, Takaffoli M, Ahmadi S, Karimzadeh Ghamsari M, Ashour M, et al . (2026). Online Education Outcomes Two Years After the COVID-19 Epidemic in Iran. refahj. 26(100), : 4 doi:10.32598/refahj.26.100.5
URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-4499-fa.html
URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-4499-fa.html
وامقی مروئه، ساعتچی محمد، تکفلی مرضیه، احمدی سینا، کریم زاده قمصری منصوره، آشور مریم، و همکاران..(1405). پیامدهای آموزش آنلاین، دو سال پس از همهگیری کووید-۱۹ در ایران رفاه اجتماعی 26 (100) 10.32598/refahj.26.100.5
مروئه وامقی 
، محمد ساعتچی ، مرضیه تکفلی ، سینا احمدی ، منصوره کریم زاده قمصری ، مریم آشور ، راضیه لک ، هاجر بالاوی ، گیتی بهرامی*
، محمد ساعتچی ، مرضیه تکفلی ، سینا احمدی ، منصوره کریم زاده قمصری ، مریم آشور ، راضیه لک ، هاجر بالاوی ، گیتی بهرامی*
چکیده: (248 مشاهده)
مقدمه : در ماه مارس سال ۲۰۲۰، همهگیری جهانی بیماری کووید-۱۹ اعلام شد. این همهگیری و اقدامات مرتبط با کنترل آن، از جمله تعطیلی مدارس، سیستم آموزشی را در سراسر جهان دچار تغییراتی کرد. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت آموزشی کودکان در سال سوم همهگیری کووید-۱۹ انجام در تهران و کرج شده است.
روش: در این مطالعهی از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای برای ارزیابی کودکان ۷ تا ۱۸ ساله و خانوادههای آنها در شهرهای تهران و کرج استفاده شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه محققساخته برای گروههای سنی ۷ تا ۱۴ سال و ۱۵ تا ۱۸ سال جمع آوری شد. دو مولفه جداگانه مورد ارزیابی قرار گرفتند: ویژگیهای جمعیتشناختی کودک و خانواده، متغیرهای مرتبط با پیامدهای آموزشی ناشی از همهگیری کووید-۱۹. برای مدلسازی متغیرهای مستقل از تحلیل رگرسیون لجستیک تکمتغیره و چندمتغیره استفاده شد.
یافتهها: دادههای مربوط به ۲۸۷۸ کودک و نوجوان شامل ۲۰۵۷ کودک (٪۷۱.۵) ۷ تا ۱۴ ساله و ۸۲۱ نوجوان (٪۲۸.۵) ۱۵ تا ۱۸ ساله مورد تحلیل قرار گرفت. شیوع کلی کودکان بازمانده از تحصیل در این مطالعه ۸.۴٪ (٪۹۵CI: ٪۷.۳-۹.۳)گزارش شد. حدود ٪۵۷ از کودکان، کاهش یا افت چشمگیر در کیفیت یادگیری خود را پس از همهگیری تجربه کرده بودند. احتمال بازماندگی از تحصیل در گروه سنی ۱۵ تا ۱۸ سال، ۱.۹۲ برابر بیشتر از گروه سنی ۷ تا ۱۴ سال بود. همچنین، پسران ۲.۵ برابر بیش از دختران در معرض خطر بازماندگی تحصیل بودند، و کودکان افغانستانی در مقایسه با کودکان ایرانی، ۱۲.۷ برابر با این خطر مواجه بودند. کودکانی که سرپرست خانوار آنها بیکار، شغل موقت یا بازنشسته بود نیز نسبت به کودکانی که سرپرست خانواده آن ها شاغل بود، احتمال بیشتری برای بازماندگی از تحصیل داشتند.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که دو سال پس از همهگیری ، زیرساختهای آموزش مجازی در کشور همچنان از نظر کمی و کیفی دچار کمبود است. این همهگیری بر حضور در مدرسه، کیفیت یادگیری و روند افزایشی ترک تحصیل کودکان، تأثیر گذاشته است. توصیه می شود که اقدامات آینده باید نه تنها بر عوامل مرتبط با همهگیری، بلکه بر علل از پیش موجود ترک تحصیل و یادگیری کودکان، به ویژه شرایط اقتصادی خانوادهها، متمرکز شود.
روش: در این مطالعهی از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای برای ارزیابی کودکان ۷ تا ۱۸ ساله و خانوادههای آنها در شهرهای تهران و کرج استفاده شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه محققساخته برای گروههای سنی ۷ تا ۱۴ سال و ۱۵ تا ۱۸ سال جمع آوری شد. دو مولفه جداگانه مورد ارزیابی قرار گرفتند: ویژگیهای جمعیتشناختی کودک و خانواده، متغیرهای مرتبط با پیامدهای آموزشی ناشی از همهگیری کووید-۱۹. برای مدلسازی متغیرهای مستقل از تحلیل رگرسیون لجستیک تکمتغیره و چندمتغیره استفاده شد.
یافتهها: دادههای مربوط به ۲۸۷۸ کودک و نوجوان شامل ۲۰۵۷ کودک (٪۷۱.۵) ۷ تا ۱۴ ساله و ۸۲۱ نوجوان (٪۲۸.۵) ۱۵ تا ۱۸ ساله مورد تحلیل قرار گرفت. شیوع کلی کودکان بازمانده از تحصیل در این مطالعه ۸.۴٪ (٪۹۵CI: ٪۷.۳-۹.۳)گزارش شد. حدود ٪۵۷ از کودکان، کاهش یا افت چشمگیر در کیفیت یادگیری خود را پس از همهگیری تجربه کرده بودند. احتمال بازماندگی از تحصیل در گروه سنی ۱۵ تا ۱۸ سال، ۱.۹۲ برابر بیشتر از گروه سنی ۷ تا ۱۴ سال بود. همچنین، پسران ۲.۵ برابر بیش از دختران در معرض خطر بازماندگی تحصیل بودند، و کودکان افغانستانی در مقایسه با کودکان ایرانی، ۱۲.۷ برابر با این خطر مواجه بودند. کودکانی که سرپرست خانوار آنها بیکار، شغل موقت یا بازنشسته بود نیز نسبت به کودکانی که سرپرست خانواده آن ها شاغل بود، احتمال بیشتری برای بازماندگی از تحصیل داشتند.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که دو سال پس از همهگیری ، زیرساختهای آموزش مجازی در کشور همچنان از نظر کمی و کیفی دچار کمبود است. این همهگیری بر حضور در مدرسه، کیفیت یادگیری و روند افزایشی ترک تحصیل کودکان، تأثیر گذاشته است. توصیه می شود که اقدامات آینده باید نه تنها بر عوامل مرتبط با همهگیری، بلکه بر علل از پیش موجود ترک تحصیل و یادگیری کودکان، به ویژه شرایط اقتصادی خانوادهها، متمرکز شود.
شمارهی مقاله: 4
نوع مطالعه: اصیل |
موضوع مقاله:
فقر و نابرابری
دریافت: 1404/4/29 | پذیرش: 1405/2/15 | انتشار: 1405/3/10
دریافت: 1404/4/29 | پذیرش: 1405/2/15 | انتشار: 1405/3/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تماس با ما
فصلنامه رفاه اجتماعی
تهران، اوین، بلوار دانشجو، خ کودکیار، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، ساختمان فارابی
تلفن دفتر نشریه: 02171732851
وب سایت: http://refahj.uswr.ac.ir
ایمیل: refahj@uswr.ac.ir
