مقدمه: یکی از جدیترین هرج و مرجهای اجتماعی خشونت خانگی علیه زنان است که می تواند منجر به آسیب های جدی جسمی، روانی و اجتماعی شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی تاب آوری مردان در ارتباط بین خشونت خانگی علیه زنان و انعطاف پذیری روانشناختی مردان انجام شد.
روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری زنان متاهل شهر ورزنه با حجم 3958 نفر در 1400 بودند. حجم نمونه با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای 230 نفر در نظر گرفته شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های خشونت خانگی علیه زنان تبریزی وهمکاران (1391)، انعطاف پذیری روانشناختی بوند وهمکاران (2011) و تابآوری فریبرگ وهمکاران (2003) جمعآوری و بر اساس معادلات ساختاری با نرم افزار spss-23 و Amos-24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج نشانداد انعطاف پذیری روانشناختی و تابآوری مردان به صورت منفی خشونت خانگی علیه زنان را پیشبینی میکنند. بین انعطافپذیری روانشناختی با تابآوری رابطه مثبت معناداری وجود داشت. همچنین مدل میانجی کامل از برازش بهتری نسبت به مدل غیر مستقیم برخوردار بود، یعنی تابآوری مردان همراه با انعطاف پذیری روانشناختی آنان توانسته خشونت علیه زنان را کاهش دهد.
نتیجهگیری: تقویت انعطافپذیری روانشناختی و تابآوری همسران از جمله عوامل قابل کنترل است که می تواند خشونت خانگی علیه زنان را کاهش دهد
نوع مطالعه:
اصیل |
موضوع مقاله:
خشونت دریافت: 1404/3/10 | پذیرش: 1405/4/7
ارسال پیام به نویسنده مسئول