چکیده: (767 مشاهده)
مقدمه: سلامت اجتماعی بهعنوان یکی از ابعاد اصلی سلامت انسان، نقش تعیینکنندهای در کیفیت زندگی و کارکرد حرفهای پرستاران دارد. با توجه به افزایش مطالعات انجامشده در این حوزه در سالهای اخیر، ضرورت بررسی نظاممند و تحلیلی این پژوهشها احساس میشود. هدف این مطالعه، سنتز یافتههای پژوهشهای مرتبط با سلامت اجتماعی پرستاران در ایران در یک دهه گذشته است.
روش: با بهرهگیری از روش فراترکیب، مطالعات مرتبط در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ تحلیل شدند. در جستجوی اولیه، ۱۶۰ مقاله علمی- پژوهشی شناسایی شد. پس از غربالگری و اعمال معیارهای ورود، ۱۴ مطالعه نهایی برای تحلیل انتخاب شد.
یافتهها: سلامت اجتماعی پرستاران حاصل تعامل پیچیده میان عوامل سازمانی، فردی، بینفردی و فرهنگی است. ابعاد تعاملمحور سلامت اجتماعی (انسجام اجتماعی و مشارکت اجتماعی) در مقایسه با ابعاد ادراکی و ارزشی (پذیرش اجتماعی و شکوفایی اجتماعی) وضعیت مطلوبتر و تکرار بیشتری داشتهاند. ضعف در ابعاد ادراکی و ارزشی با شرایط محیط کار، فشارهای اقتصادی و محدودیتهای ساختاری مرتبط است. حمایت مدیریتی، عدالت سازمانی، فشار کاری، خودکارآمدی و سرمایه روانشناختی از مهمترین عوامل مرتبط با سلامت اجتماعی پرستاران بودند.
بحث: توجه به ابعاد تعاملمحور سلامت اجتماعی (مشارکت و انسجام) بهتنهایی برای ارتقای سلامت اجتماعی پرستاران کافی نیست. ازآنجاکه ضعف در ابعاد ادراکی و ارزشی (پذیرش و شکوفایی) ریشه در فشارهای شغلی و محدودیتهای ساختاری دارد، مداخلات مؤثر باید بر اصلاح شرایط کاری، تقویت حمایت سازمانی و مشارکت پرستاران در سیاستگذاری سلامت متمرکز باشد. چارچوب ترکیبی ارائهشده میتواند راهنمایی عملی برای مدیران و سیاستگذاران نظام سلامت در طراحی برنامههای ارتقای سلامت اجتماعی پرستاران باشد.
نوع مطالعه:
اصیل |
موضوع مقاله:
سلامت اجتماعی دریافت: 1404/3/20 | پذیرش: 1405/4/8 | انتشار: 1405/6/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول