چکیده: (34 مشاهده)
مقدمه: سلامت اجتماعی بهعنوان یکی از ابعاد اصلی سلامت انسان، نقش تعیینکنندهای در کیفیت زندگی و کارکرد حرفهای پرستاران دارد. با توجه به افزایش مطالعات انجامشده در این حوزه طی سالهای اخیر، ضرورت بررسی نظاممند و تحلیلی این پژوهشها احساس میشود. هدف این مطالعه، سنتز یافتههای پژوهشهای مرتبط با سلامت اجتماعی پرستاران در ایران طی یک دهه گذشته است.
روش: با بهرهگیری از روش فراترکیب، مطالعات مرتبط در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ تحلیل شدند. در جستجوی اولیه، ۱۶۰ مقاله علمی- پژوهشی شناسایی گردید. پس از غربالگری و اعمال معیارهای ورود، ۱۴ مطالعه نهایی برای تحلیل انتخاب شد.
یافتهها: سلامت اجتماعی پرستاران حاصل تعامل پیچیده میان عوامل سازمانی، فردی، بینفردی و فرهنگی است. ابعاد تعاملمحور سلامت اجتماعی (انسجام اجتماعی و مشارکت اجتماعی) در مقایسه با ابعاد ادراکی و ارزشی (پذیرش اجتماعی و شکوفایی اجتماعی) وضعیت مطلوبتر و تکرار بیشتری داشتهاند. ضعف در ابعاد ادراکی و ارزشی با شرایط محیط کار، فشارهای اقتصادی و محدودیتهای ساختاری مرتبط است. حمایت مدیریتی، عدالت سازمانی، فشار کاری، خودکارآمدی و سرمایه روانشناختی از مهمترین عوامل مرتبط با سلامت اجتماعی پرستاران بودند.
بحث: ابعاد تعاملمحور سلامت اجتماعی پرستاران بیشتر از ابعاد ادراکی و ارزشی مورد توجه قرار گرفتهاند. در مقابل، پذیرش و شکوفایی اجتماعی تحت تأثیر فشارهای شغلی، محدودیتهای ساختاری و شرایط سازمانی هستند. ارتقای سلامت اجتماعی پرستاران نیازمند مداخلات فراتر از آموزش و توجه به اصلاح ساختارهای سازمانی، سیاستهای رفاهی، حمایت مدیریتی و مشارکت پرستاران در نظام تصمیمگیری سلامت است. چارچوب ترکیبی ارائهشده میتواند مبنای برنامهریزی عملی و سیاستگذاری سلامت نیروی انسانی باشد.
روش: با بهرهگیری از روش فراترکیب، مطالعات مرتبط در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ تحلیل شدند. در جستجوی اولیه، ۱۶۰ مقاله علمی- پژوهشی شناسایی گردید. پس از غربالگری و اعمال معیارهای ورود، ۱۴ مطالعه نهایی برای تحلیل انتخاب شد.
یافتهها: سلامت اجتماعی پرستاران حاصل تعامل پیچیده میان عوامل سازمانی، فردی، بینفردی و فرهنگی است. ابعاد تعاملمحور سلامت اجتماعی (انسجام اجتماعی و مشارکت اجتماعی) در مقایسه با ابعاد ادراکی و ارزشی (پذیرش اجتماعی و شکوفایی اجتماعی) وضعیت مطلوبتر و تکرار بیشتری داشتهاند. ضعف در ابعاد ادراکی و ارزشی با شرایط محیط کار، فشارهای اقتصادی و محدودیتهای ساختاری مرتبط است. حمایت مدیریتی، عدالت سازمانی، فشار کاری، خودکارآمدی و سرمایه روانشناختی از مهمترین عوامل مرتبط با سلامت اجتماعی پرستاران بودند.
بحث: ابعاد تعاملمحور سلامت اجتماعی پرستاران بیشتر از ابعاد ادراکی و ارزشی مورد توجه قرار گرفتهاند. در مقابل، پذیرش و شکوفایی اجتماعی تحت تأثیر فشارهای شغلی، محدودیتهای ساختاری و شرایط سازمانی هستند. ارتقای سلامت اجتماعی پرستاران نیازمند مداخلات فراتر از آموزش و توجه به اصلاح ساختارهای سازمانی، سیاستهای رفاهی، حمایت مدیریتی و مشارکت پرستاران در نظام تصمیمگیری سلامت است. چارچوب ترکیبی ارائهشده میتواند مبنای برنامهریزی عملی و سیاستگذاری سلامت نیروی انسانی باشد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تماس با ما
فصلنامه رفاه اجتماعی
تهران، اوین، بلوار دانشجو، خ کودکیار، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، ساختمان فارابی
تلفن دفتر نشریه: 02171732851
وب سایت: http://refahj.uswr.ac.ir
ایمیل: refahj@uswr.ac.ir
