دوره 19، شماره 74 - ( 8-1398 )                   جلد 19 شماره 74 صفحات 287-324 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

miri N, maddah M, raghfar H. The Effects of Population Aging on Economic Growth of Iran through the fertility rate and life expectancy (Overlapping Generation Model Approach). refahj. 2019; 19 (74) :287-324
URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-3211-fa.html
میری ندا، مداح مجید، راغفر حسین. اثر سالمندی جمعیت بر رشد اقتصادی ایران از کانال نرخ باروری و امید زندگی (رویکرد مدل نسل‌های همپوشان). رفاه اجتماعی. 1398; 19 (74) :287-324

URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-3211-fa.html


چکیده:   (926 مشاهده)
مقدمه: سالمندی جمعیت عبارت است از برهم خوردن تناسب سنی جمعیت به نحوی که سهم جمعیت جوان از کل جمعیت کاهش یافته و سهم جمعیت سالمند (بالای 60 سال) رو به افزایش باشد. با توجه به آن که کاهش نرخ باروری به همراه افزایش در امید به زندگی افراد به عنوان دو عامل مهم در شکل‌گیری پدیده سالمندی مطرح هستند، در این مطالعه اثرات اقتصادی کلان پدیده سالمندی بر رشد اقتصادی به تفکیک دو اثر کاهش در نرخ باوری و افزایش امید به زندگی مورد بررسی قرار گرفت.
روش: این پژوهش اثرات سالمندی جمعیت بر رشد اقتصادی ایران و همچنین برخی از متغیرهای اقتصاد کلان را با استفاده از یک مدل تکامل‌یافته نسل‌های همپوشان 55 دوره‌ای، مورد بررسی قرار داد. در این چهارچوب، پس از شبیه‌سازی با استفاده از نرم‌افزار متلب، اثرات دو سناریوی کاهش در نرخ رشد زاد و ولد و افزایش در احتمال بقا، بر رشد اقتصادی ایران بررسی شد. در این مطالعه، سال 1994 میلادی (1373 شمسی) به عنوان سال ابتدایی شبیه‌سازی انتخاب شد. این مدل با استفاده از داده‌های مربوط به اقتصاد ایران، طی سال‌های 1994 تا 2017 کالیبره شد و روند متغیرها تا سال 2050 میلادی شبیه‌سازی شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد، کاهش نرخ رشد زاد و ولد، نرخ رشد GNP واقعی و سرانه را کاهش می‌دهد. افزایش طول عمر یا احتمال بقا، نرخ رشدGNP واقعی را کاهش نداده اما GNP واقعی سرانه اندکی افزایش یافته‌است. ‌
بحث: تا سال 1395 بیش از 70 درصد جمعیت ایران در سن کار و فعالیت (64-15) قرار داشت و کمتر از 6 درصد جمعیت در سنین سالمندی قرار داشتند. با فرض تداوم باروری در سطح جایگزینی، کشور ما در دهه 2030 میلادی به صورت جدی با چالش سالمندی مواجه خواهد شد، همچنین پیش‌بینی‌های دفتر جمعیت سازمان ملل متحد[1] حاکی ازآن است که در سال 2045 نسبت جمعیت بالای 60 سال به بیش از 15 درصد افزایش می‌یابد. تغییرات جمعیتی گسترده و سریع، ایران را در گروه کشورهایی قرار داده است که تا میانه قرن بیست و یکم میلادی ساختار سنی سالخورده‌ای خواهد داشت. عوامل مؤثر در رخداد پدیده سالمندی در ایران، بهبود و افزایش امید به زندگی به همراه کاهش در نرخ باروری می‌باشد.
 
[1] United Nations Population Fund (UNFPA)

 
متن کامل [PDF 1447 kb]   (109 دریافت)    
نوع مطالعه: روش 2 | موضوع مقاله: سالمندی
دریافت: ۱۳۹۷/۷/۹ | پذیرش: ۱۳۹۸/۷/۸ | انتشار: ۱۳۹۸/۱۰/۲۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه رفاه اجتماعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Social Welfare Quarterly

Designed & Developed by : Yektaweb