دوره 13، شماره 50 - ( 10-1392 )                   جلد 13 شماره 50 صفحات 351-333 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghaedrahmati S, Dehbashi M. رابطه خدمات بهداشتی و درمانی با وضعیت معلولیت در استان‌های کشور. refahj. 2014; 13 (50) :333-351
URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-1365-fa.html
قائد رحمتی صفر، دهباشی مهدی. رابطه خدمات بهداشتی و درمانی با وضعیت معلولیت در استان‌های کشور. رفاه اجتماعی. 1392; 13 (50) :351-333

URL: http://refahj.uswr.ac.ir/article-1-1365-fa.html


چکیده:   (4983 مشاهده)

مقدمه:

شهر سالم شهری است که تمام شهروندانش را می‌بیند و نیازهای همه گروه‌ها و مردمش را برآورده می‌کند. امروزه، به معلولان به‌عنوان عضوی از جامعه که بخش عظیمی از نیروی فعال آن را نیز تشکیل می‌دهند و سالیانه بر جمعیت آن‌ها افزوده می‌شود، در برنامه‌های توسعه و کارشناسانه کم‌تر توجه می‌شود و شایسته است تحلیلی درخور، از چگونگی اوضاع و کمبودها و ویژگی‌های آن‌ها در استان‌های کشور صورت پذیرد.

روش:

این مقاله از نوع کاربردی و با هدف بررسی و مقایسه وضعیت معلولیت، کشف ارتباط معلولیت با وضعیت شاخص‌های بهداشتی درمانی در استان‌های کشور، رتبه‌بندی آن‌ها و مقایسه کمّی و کیفی آن میان گروه‌های سنی مختلف انجام شده است.

 جامعه آماری این پژوهش را همه معلولان استان‌های کشور تشکیل می‌دهند. روش جمع‌آوری داده‌ها به‌صورت اسنادی است. تحلیل‌های این پژوهش شامل آزمون‌های توصیفی، تحلیل‌‌های مقایسه‌ای، آزمون رتبه‌بندی    TOPSISو آزمون ناپارامتریک هم‌بستگی است.

یافته‌ها:

با توجه به نسبت جمعیت کل هر استان، استان خراسان جنوبی و گیلان بیش‌ترین درصد معلولیت و استان‌های تهران و قزوین و قم کم‌ترین درصد معلولیت را دارند و بیش‌ترین درصد معلولان کشور مبتلا به اختلال ذهنی و نقص پا و کم‌ترین درصد آن متعلق به قطع دست هستند. همچنین، بیش‌ترین درصد انواع معلولیت مانند نابینایی، ناشنوایی، اختلال ذهنی و... نیز برای همه استان‌ها محاسبه و رتبه‌بندی شده است. درنهایت، میان خدمات بهداشتی درمانی و شیوع معلولیت در کل استان‌های کشور هم‌بستگی به‌عمل آمد و یافته‌ها نشان داد میان شاخص‌های بهداشتی درمانی و شیوع معلولیت در استان‌های کشور رابطه معنی‌داری وجود ندارد.

بحث: بررسی رابطه بین توسعه مراکز و شاخص‌های بهداشتی درمانی در استان‌های کشور با معلولیت، نشان می‌دهد تفاوت‌های منطقه‌ای شیوع معلولیت در استان‌های کشور ممکن نیست از توسعه یافتگی یا توسعه نیافتگی استان‌ها نشئت‌گرفته باشد و علل و تعدد پراکنش آن را باید در مسائلی فراتر از توسعه شاخص‌های مختلف توسعه یافتگی جست‌وجو کرد؛ لذا می‌توان گفت میان کاهش تعداد معلولیت و میزان توسعه یافتگی شاخص‌های بهداشتی درمانی رابطه معنی‌داری وجود ندارد. به عبارت دیگر، با افزایش مراکز بهداشتی و درمانی، تعداد معلولان استان‌ها کاهش پیدا نکرده است

متن کامل [PDF 1964 kb]   (2856 دریافت)    
نوع مطالعه: اصیل | موضوع مقاله: رفاه اجتماعی
دریافت: 1392/12/26 | پذیرش: 1392/12/26 | انتشار: 1392/12/26

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه رفاه اجتماعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Social Welfare Quarterly

Designed & Developed by : Yektaweb