دوره 21، شماره 81 - ( 5-1400 )                   جلد 21 شماره 81 صفحات 194-167 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (7017 مشاهده)
مقدمه: اهمیت ارتقاء سطح بهداشت و درمان به‌عنوان یکی از معیارهای توسعه پایدار موجب شد تا با اندازه‌گیری شاخص بهداشتی-درمانی در سطح شهرستانهای استان سمنان در دوره 1393-1396 و مقایسه آن با بخش مجزایی تحت عنوان سایر مناطق ایران، اولاً وضعیت شهرهای این استان را در بازه زمانی مذکور موردبررسی قرار دهیم؛ ثانیاً شکاف موجود بین شهرهای این استان را ارزیابی کنیم؛ و ثالثاً شکاف موجود بین شهرهای استان با سایر مناطق ایران را موردمطالعه قرار دهیم.
روش: تحقیق حاضر یک مطالعه‌ای توصیفی-تحلیلی است. از روش آنتروپی شانون برای وزن‌دهی به 17 معیار منتخب و از روش تاکسونومی عددی برای اندازه‌گیری شاخص بهداشتی-درمانی استفاده شده است.
یافته‌ها: وضعیت کلی مناطق شهری استان سمنان از منظر برخورداری از شاخصهای بهداشتی-درمانی نسبت به وضعیت این شاخص در سایر مناطق ایران مطلوب است، اگرچه در گذر زمان روند نزولی داشته است. در این میان، وضعیت شهرهای سمنان و شاهرود رو به بهبود اما وضعیت شهرهای دامغان و گرمسار رو به کاهش بوده است. همچنین، در سالهای 1393 و 1394، شکاف بهداشتی-درمانی بین شهرهای استان سمنان و سایر مناطق ایران به نفع شهرهای استان سمنان، بسیار زیاد بود اما در دو سال بعد از آن، این شکاف کاهش یافته است.
بحث: شهرستان شاهرود همواره برخوردارترین شهر استان سمنان از نظر توسعه شاخصهای بهداشتی-درمانی بوده است. میانگین این شاخص در یک دوره چهارساله بیانگر آن است که به ترتیب شهرهای سمنان، دامغان و گرمسار و سایر مناطق ایران در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند. روند تغییرات مناطق موردبررسی حاکی از همگرایی مناطق به لحاظ شاخص بهداشتی-درمانی است.
متن کامل [PDF 506 kb]   (382 دریافت)    
نوع مطالعه: اصیل | موضوع مقاله: توسعه شهری و رفاه اجتماعی
دریافت: 1399/1/1 | پذیرش: 1399/12/12 | انتشار: 1400/6/23

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.