طرح مسأله: امروزه کارشناسان اقتصادی، رشد و توسعهیافتگی را بر اساس میزان افراد مشغول به کار آن جامعه میسنجند. افزایش رشد اقتصادی از طریق کاهش بیکاری، افزایش نرخ مشارکت نیروی کار، کاهش فقر و تخفیف عوارض ناشی از بالا بودن بیکاری پدید میآید؛ لذا برای پیشگیری از بیکاری نیروهای متخصص ضرورت دارد که نیازمندیهای نیروی انسانی کشور پیشبینی شود. روش: برای بررسی موضوع این پژوهش از روش توصیفی ـ همبستگی استفاده گردید. جامعه آماری، کلیه اعضای هیأت علمی و دانشجویان دانشگاه اصفهان در سال تحصیلی 82-81 بودهاند. نمونه این تحقیق 351 نفر بود که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای متناسب با حجم انتخاب شد. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته شامل 28 سوال در طیف پنج درجهای لیکرت بود. یافتهها و نتایج: یافتههای تحقیق نشان داد که الف) عوامل اقتصادی (کمبود سرمایهگذاری، اجرای خصوصیسازی، عدم حمایت از دستاوردهای داخلی، عدم تسهیلات اشتغال، اقتصاد متکی به نفت و کاهش رشد محصولات ناخالص داخلی) بر افزایش بیکاری تحصیلکردههای دانشگاهی تاثیر دارد؛ ب) بین نظرات اعضای هیأت علمی و دانشجویان با توجه به ویژگیهای دموگرافیک آنان (سن، مدرک تحصیلی و دانشکده) درخصوص عوامل اقتصادی بیکاری تحصیلکردههای دانشگاهی تفاوت وجود ندارد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |