طرح مسأله: تحقیق حاضر با توجه به یکی از ابعاد روانی، یعنی چگونگی مقابله با بحرانها، نقش این عامل را در اقدام به خودکشی در دختران دانشجوی دانشگاههای دولتی شهر تهران بررسی نموده است. روش: جامعه آماری مورد مطالعه، دختران دانشجوی دانشگاههای دولتیِ اقدامکننده به خودکشی بوده است. 38 نفر از دانشجویان دخترِ اقدامکننده به خودکشی به عنوان گروه نمونه و 38 نفر از دانشجویان دختر عادی به عنوان گروه گواه انتخاب گردیدند. ابزار جمعآوری اطلاعات، مقیاس مقابله با بحران اندلر و پارکر (CISS) مخصوص بزرگسالان بوده است. یافتهها: یافتههای تحقیق نشان میدهد بین سبکهای مقابله با بحران و اقدام به خودکشی در دختران دانشجو، ارتباط معنادار وجود دارد. نتایج: در بررسی مقایسهای بین سبکهای مقابله با بحران و اقدام به خودکشی دختران دانشجو، دختران دانشجوی اقدامکننده به خودکشی بیشتر از سبک مقابله با بحران هیجانمدار و کمتر از سبک مقابله با بحران مسألهمدار استفاده مینمایند. در بسیاری از تحقیقات صورت گرفته، نگرشها و باورهای جوانان هسته اصلی و عمده پاسخهای مقابلهای ناسازگارانه یا سازگارانه ایشان مشخص شده است که با رفتارهای خودکشیگرایانه در آنها، همبستگی بالائی را نشان میدهد؛ لذا آماج قرار دادن نگرشهای جوانان به عنوان عامل مهمی در پیشگیری از اقدام به خودکشی آنان، باید مورد توجه ویژه قرار گیرد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |