چکیده: (5831 مشاهده)
مقدمه: پرداخت یارانهها با توجه به ماهیت خود بر رفتار اقتصادی خانوارها، تولیدکنندگان و دولت تاثیر گذاشته و این آثار میتواند از جنبههای مختلف نظیر کارایی، نابرابری و توزیع درآمد مورد بررسی قرار گیرد. هدف این مقاله شناسایی توزیع درآمد و رفاه خانوارهای استان فارس قبل و بعد از هدفمندی یارانهها در دوره 90-1387 میباشد.
روش: روش مورد استفاده به منظور محاسبه و ارزیابی تغییرات رفاه اجتماعی و محاسبه کششهای درآمدی و نابرابری رفاه اجتماعی، استفاده از شاخصهای نسبت دهکها، ضریب جینی و تابع رفاه اجتماعی اتکینسون بوده است.
نتایج: نتایج محاسبات شاخصهای مذکور با استفاده از دادههای خام طرح آمارگیری هزینه-درآمد خانوارها نشان داد که شاخص نسبت دهکها و همچنین ضریب جینی برای جوامع شهری و روستایی در سال بعد از هدفمندی یارانهها کاهش یافته است. نتایج محاسبات با شاخص نابرابری اتکینسون نیز منطبق با نتایج حاصل از ضریب جینی و بیانگر کاهش نابرابری بود، با این تفاوت که با افزایش پارامتر نابرابریگریزی، مقدار شاخص نابرابری اتکینسون افزایش مییابد. یعنی اگر سیاستگزار بخواهد برنامه هدفمندسازی یارانهها کاراتر باشد، بایستی انتقال درآمد بیشتری از گروههای پردرآمد به نفع کم درآمد صورت پذیرد.
بحث: ارزیابی تغییرات رفاه نشان میدهد علیرغم کاهش نابرابری، رفاه خانوارها به دلیل تورم و کاهش درآمد واقعی، نزولی بوده است. همچنین، میزان کششهای رفاه نسبت به درآمد و نابرابری در مناطق روستایی در تمام سالها بیشتر از این کششها در مناطق شهری است.
نوع مطالعه:
اصیل |
موضوع مقاله:
رفاه اجتماعی دریافت: 1394/1/6 | پذیرش: 1394/1/6 | انتشار: 1394/1/6