fa تنش‌های روانی و اجتماعی در شهر تهران : تحلیل شواهد و خلاصه سیاستی رفاه اجتماعی اصیل orginal <span style="line-height:2;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14px;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA"><span style="background-color:#ffffff;"><strong>مقدمه</strong>: تنشهای روانی-اجتماعی در کلان‌شهرها زمانی که ازنظر شدت، تداوم و دامنه جمعیتی گسترش می‌یابند، دیگر صرفاً یک تجربه فردی یا بالینی نیستند، بلکه به مسئله‌ای اجتماعی و ساختاری در حوزه سلامت عمومی و رفاه اجتماعی تبدیل می‌شوند. در چنین شرایطی، استرس نه فقط پیامد آسیب‌پذیری فردی، بلکه بازتابی از نااطمینانی اقتصادی، نگرانی از آینده، ضعف حمایتهای اجتماعی و ناکافی‌بودن سازوکارهای تأمین اجتماعی است.&nbsp;<br> <strong>روش</strong>:این خلاصه سیاستی بر پایه داده‌های یک پیمایش مقطعی جمعیت‌محور در سال ۱۴۰۲ در میان ۱۰۰۸ نفر از شهروندان ۱۸ سال و بالاتر مناطق ۲۲ گانه تهران تدوین شده است. در این مطالعه، تجربه و پیامدهای رویدادهای استرس‌زای شدید بررسی شد. یافته‌ها نشان داد که ۹۲.۳ درصد شهروندان در یک سال گذشته دست‌کم یک عامل استرس‌زای شدید را تجربه کرده‌اند و ۲۵.۹ درصد دارای علائم اختلال اضطرابی فراگیر بوده‌اند. همچنین مسائل اقتصادی، نگرانی از آینده، هزینه‌های مسکن و ناامنی شغلی مهم‌ترین منابع تنش گزارش شده‌اند و افراد به‌طور متوسط ۸.۵ ماه از سال را تحت‌تأثیر استرس شدید سپری کرده‌اند.&nbsp;<br> <strong>تحلیل و تفسیر</strong>: مقایسه این یافته‌ها با شواهد داخلی و بین‌المللی نشان می‌دهد که الگوی تنش در تهران با روندهای جهانی درباره نقش تعیین‌کننده ناامنی اقتصادی و اجتماعی در سلامت روان همخوان است، اما شدت و تداوم آن بیانگر انباشت فشارهای ساختاری در زندگی روزمره شهروندان است. از منظر نظری، یافته‌ها با مدل ارزیابی شناختی لازاروس و نظریه فشار عمومی سازگارند؛ زیرا نشان می‌دهند که استرس زمانی تشدید می‌شود که فشارهای محیطی و اجتماعی مزمن از منابع مقابله‌ای فردی، خانوادگی و اجتماعی فراتر روند.&nbsp;<br> <strong>پیام سیاستی</strong>: مدیریت تنشهای روانی-اجتماعی در تهران نیازمند خروج از رویکرد صرفاً فردمحور و حرکت به‌سوی مداخلات بین‌بخشی، کاهنده تنش و پیشگیری‌محور در حوزه سلامت روانی-اجتماعی است. سیاستهای کلان اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی باید از منظر اثر آنها بر نگرانی از آینده، احساس ایمنی اجتماعی و پیش‌بینی‌پذیری زندگی ارزیابی شوند.&nbsp;<br> ادغام خدمات سلامت روان و خدمات اجتماعی، کاهش نگرانی از آینده و نااطمینانی اقتصادی به‌ویژه در حوزه اشتغال و مسکن، توسعه مداخلات اجتماع‌محور برای تقویت سلامت اجتماعی و بهبود محیط‌های شهری استرس‌زا همراه با پایش داده‌محور وضعیت تنشهای روانی-اجتماعی در این راستا حائز اهمیت هستند.</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</span> <h2><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:2;"><strong>Introduction</strong>: When psychosocial tensions in metropolitan settings increase in intensity, persistence, and population coverage, they can no longer be understood merely as individual or clinical experiences. Rather, they become a social and structural issue in the fields of public health and social welfare.&nbsp;<br> <strong>Method</strong>: This policy brief is based on data from a population-based cross-sectional survey conducted in 2023&ndash;2024 among 1,008 residents aged 18 years and older across the 22 municipal districts of Tehran. The findings showed that 92.3% of citizens had experienced at least one severe stressor during the previous year, and 25.9% had symptoms of generalized anxiety disorder. Economic problems, concerns about the future, housing costs, and job insecurity were reported as the main sources of tension.&nbsp;<br> <strong>Findings</strong>: The pattern of psychosocial tension in Tehran is consistent with global evidence on the role of economic and social insecurity in shaping mental health. However, the intensity and persistence of stress in Tehran suggest an accumulation of structural pressures in citizens&rsquo; everyday lives. &nbsp;<br> <strong>Discussion</strong>: Managing psychosocial tensions in Tehran requires moving beyond a purely individual-oriented approach toward intersectoral, stress-reducing, and prevention-oriented interventions in the field of psychosocial health. Macroeconomic, social, and cultural policies should be assessed in terms of their effects on future-related concerns, perceived social safety, and life predictability. Integrating mental health and social services, reducing future-related concerns and economic uncertainty, developing community-based interventions to strengthen social health, and improving stress-inducing urban environments through data-driven monitoring of psychosocial tensions are key policy priorities.&nbsp;</span></span></span></h2> استرس, تنش روانی اجتماعی, خلاصه سیاستی Stress, Psychosocial Tension, policy brief 43 67 http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4476-2&slc_lang=fa&sid=1 Fardin Alipour فردین علی پور barbodalipour@gmail.com 0000-0002-1091-4100 Yes Department of Social Work, Social welfare management research center, Faculty of Social Health, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran گروه آموزشی مددکاری اجتماعی، مرکز تحقیقات مدیریت رفاه اجتماعی، دانشکده سلامت اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Ahmad ali Noorbala احمدعلی نوربالا 0000-0002-7798-1682 No Psychosomatic Medicine Research Center, Imam Khomeini Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Fahimeh Shaabanpoor فهیمه شعبان‌پور No Social work Department, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran گروه مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران