Social Welfare

fa بررسی وضعیت امید اجتماعی در میان شهروندان بزرگسال شهر تهران The status of social hope among adults in Tehran رفاه اجتماعی اصیل orginal مقدمه: پیشینه پژوهشی امید اجتماعی بیشتر به مفهوم‌پردازی و فلسفه آن پرداخته است. در حوزه سنجش این مفهوم پژوهشهای کمی انجام شده است. ازاین‌رو این مطالعه با هدف بررسی وضعیت امید اجتماعی در بین بزرگ‌سالان شهر تهران مرتبط با آن موضوع انجام شد. روش:  روش پژوهش حاضر مقطعی است که با حجم نمونه 522 نفری از جامعه آماری بزرگ‌سالان (بالای 18 سال سن) ساکن شهر تهران در سال 1401 انجام شد. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه محقق‌ساخته روا و پایاشده امید اجتماعی با سه مؤلفه امیدواری به آینده جامعه، امیدواری به آینده اجتماعی خود و احساس تعلق به جامعه استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با آزمونهای آماری توصیفی و تحلیلی مانند تی تست مستقل، آنالیز واریانس یک‌طرفه، همبستگی و رگرسیون خطی چندمتغیره، توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 24 انجام شد. سطح معناداری در این مطالعه کمتر از 0.05 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین وضعیت امید اجتماعی در میان شهروندان بزرگ‌سال شهر تهران در سطح متوسط رو به پایین قرار دارد. کمترین میانگین امید اجتماعی مشارکت‌کنندگان، در بعد امیدواری به آینده جامعه به دست آمد. همچنین نتایج رگرسیون خطی چندگانه عوامل مؤثر بر امید اجتماعی نشان داد مشارکت‌کنندگانی که تعداد افراد خانواده بیشتری داشتند، فعالیت داوطلبانه انجام می‌دادند و از زندگی رضایت بیشتری داشتند، میزان امید اجتماعی بالاتری نیز داشتند. در کل مدل رگرسیونی 20 درصد از تغییرات واریانس امید اجتماعی را تبیین کرده است. بحث: با توجه به اینکه مشارکت در فعالیتهای اجتماعی در افزایش امید اجتماعی نقش مهمی دارد، پیشنهاد می‌شود سیاست‌گذاران برای افزایش میزان امید اجتماعی شهروندان، زمینه انسجام و مشارکت آنان در فعالیتهای متنوع و داوطلبانه را فراهم آورند. Introduction: Previous studies have developed the concept of social hope; this study was conducted with the aim of investigating the state of social hope among adults in Tehran and the socio-economic factors related to it. Method: This cross-sectional research was conducted with a sample size of 522 people from the statistical population of adults (over 18 years old) living in Tehran, in 2022. To collect data, a researcher-made social hope questionnaire with three components of hope for the future of society, hope for the social future, and a sense of belonging to society was used. Data analysis was performed using descriptive and analytical statistical tests such as independent t-test, one-way analysis of variance, correlation, and multivariate linear regression, with the aim of investigating the status of social hope in adults in Tehran. Findings: The mean of social hope among adults in Tehran is at an average to low level. The lowest average of social hope dimensions was obtained in the hope for the future of society. Also, the results of multivariate linear regression of the relationship between social hope and its related factors showed that participants who had more family members, volunteered, and were more satisfied with life also had a higher level of social hope. In total, the regression model has explained 20% of the changes in the variance of social hope. Discussion: Given that participation in social activities plays an important role in increasing social hope, it is suggested that policymakers increase the level of social hope of citizens by providing opportunities for cohesion and participation in diverse and voluntary activities. امید اجتماعی, امیدواری به آینده جامعه, احساس تعلق, مشارکت در فعالیتهای داوطلبانه social hope, hope for the future of society, sense of belonging, participation in voluntary activities 9 42 http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4414-1&slc_lang=fa&sid=1 Abbas Movahhed عباس موحد No Department of Social Welfare, Faculty of Social Health, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه رفاه اجتماعی، دانشکده سلامت اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Hassan Rafiei حسن رفیعی 0009-0001-5759-5688 No Department of Social Welfare, Faculty of Social Health, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه رفاه اجتماعی، دانشکده سلامت اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Nasibeh Zanjari نسیبه زنجری zanjari.nz@gmail.com 0000-0001-8183-4012 Yes Iranian Research Center on Aging, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات سالمندی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Amene Setare Forouzan آمنه ستاره فروزان 0000-0001-9668-1389 No Department of Social Welfare, Faculty of Social Health, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات مدیریت رفاه اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Sina Ahmadi سینا احمدی 0000-0002-7553-8206 No School of Health , Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران