Social Welfare
رفاه اجتماعی
refahj
http://refahj.uswr.ac.ir
18
agent2
1735-8191
1735-8191
10.29252/refahj
fa
jalali
1398
8
1
gregorian
2019
11
1
19
74
online
1
fulltext
fa
موانع مشارکت در طرحهای شهری از منظر الگوهای رفتاری شهروندان در محله بلاغی قزوین
Barriers to Participation in Urban Plans from the Perspective of Citizens’ Behavioral Patterns in Qazvin’s Bolaghi Neighborhood
توسعه شهری و رفاه اجتماعی
اصیل
orginal
مقدمه: دستاوردهای مورد انتظار از برنامهریزی شهری در ایران، با وجود سابقه طولانی آن، تحققنیافته و بازتاب رفاهی آن در زندگی شهروندان مشهود نیست؛ حتی جدیدترین روشهای برنامهریزی شهری که اغلب بر الگوهای مشارکتی نیز مبتنی هستند، پاسخگوی نیاز شهروندان نبوده است. تحقق نیافتن این برنامهها متأثر از عوامل متعددی است که مشارکتگریزیِ ناشی از الگوهای رفتاری شهروندان، ازجمله موانع مهمِ آن تلقی میشود. هدف پژوهش، شناسایی موانع اجتماعی-رفتاری عدم استقبال ساکنان شهرها از رویکردهای مشارکتی، با تأکید بر محله تاریخی بُلاغی قزوین است.<br>
روش: پارادایم این پژوهش تفسیرگرایی است؛ اینگونه از شناختشناسی نیازمند فنون «کیفی» در فرایند پژوهش است تا مفاهیم موردبررسی که عمدتا ماهیت ذهنی دارند، به نحو مناسبتری موردسنجش قرار گیرند؛ لذا تکنیک مورداستفاده در گردآوری دادهها از طریق «مصاحبه عمیق» با 20 نفر از ساکنان محله بلاغی قزوین بوده است.<br>
یافتهها: این پژوهش منجر به تولید فهرستی شامل حدوداً 70 مانع در مسیر مشارکت در یک دستهبندی 14 گانه، برخاسته از الگوهای رفتاری شهروندان با ریشههای عمدتاً فرهنگی-تاریخی شده است. همچنین در یک بررسی تطبیقی، مشخص شد که استفاده از الگوی برنامهریزی محلهای داراییمحور در پروژه محله یاری ایران (میا)، بهشرط فراهم کردن زیرساختها، میتواند حدود 35 تا 40 درصد از موانع مشارکت ناشی از الگوهای رفتاری ساکنان محله بلاغی را حذف کند.<br>
بحث: بازنگری و مناسبسازی فرایند برنامهریزی مشارکتمبنا، از طریق ارتقای شناخت نسبت به وضعیت موجود جامعه شهری ایران و با در نظر داشتن الگوهای رفتاری شهروندان امری ضروری است؛ رفتارهایی که عمدتا ماهیت واکنشی دارد و در ساختاری پیچیده و آمیخته با سیاستهای حاکمیت، نیازمند ریشهیابی و تدوین الگوهای برنامهریزی مناسب است. تجربه نشان داده است که استفاده از مدلهای مشارکتمبنا به تقلید از جوامع غربی، نمیتواند پاسخگوی امر مشارکت در برنامههای توسعه شهری ایران باشد.
Introduction: Urban planning expected achievements in Iran, despite its long history, have not been satisfactory. Even the most recent urban planning methods, often based on collaborative patterns, have not responded to the needs of citizens. Failure to implement these programs is affected by several factors. Lack of participation due to behavioral patterns of citizens is considered as an important obstacle. <br>
Method: The case study was conducted in a historical neighborhood in Qazvin named Bolaghi. The paradigm of the study is interpretational; this kind of epistemology requires “qualitative” techniques in order to effectively measure the aforementioned barriers. Therefore, the data were collected through “in-depth interviews” with the residents of the Bolaghi neighborhood.<br>
Findings: The study led to the production of a list of about 70 types of barriers to participation in 14 categories, originating from the behavioral patterns of citizens with in a largely cultural-historical context. Also, in a comparative study, it was found that the use of an asset based community development (ABCD) model could eliminate about 35 to 40 percent of citizens’ behavioral barriers in participation. <br>
Discussion: The review and alignment of the participatory planning process is essential by improving the understanding of the existing situation in the urban community of Iran and considering the behavior patterns of the citizens. Behaviors that are mostly reactive and in a complex structure combined with governance policies. Therefore, it is important to formulate appropriate planning patterns.
مشارکت شهروندان, موانع مشارکت, الگوهای رفتاری, برنامهریزی محلهای, قزوین
citizens participation, participation obstacles, behavioral patterns, community planning, Qazvin
369
418
http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3272-1&slc_lang=fa&sid=1
mohammad
nikpeyma
محمد
نیک پیما