Social Welfare

fa سه وجهی رشد، نابرابری و فقر در ایران طی برنامه‌های توسعه The Triangular Relationship between Poverty, Inequality and Growth in Iran during the Development Plans فقر و نابرابری اصیل orginal 1.سکینه اشرفی دکتر اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران (نویسندۀ مسئول).  <sm.ashrafi90@gmail.com> 2. داود بهبودی   دکتر اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 3.محمدرضا واعظ مهدوی   دکتر فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران 4.حسین پناهی   دکتر اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران مقدمه: مهم‌ترین هدف توسعه، تلاش برای کاهش فقر هست که می‌تواند با رشد اقتصادی و / یا توزیع درآمد تحقق یابد. موضوعات مرتبط با تسهیم منافع رشد به فقرا، اولویت سیاستهای توسعه از دهه 1990 بوده است. اجماع صورت گرفته این است که رشد به‌تنهایی یک ابزار کند برای کاهش فقر است و نیز سیاستهای توزیعی و بازتوزیعی درآمد و دارایی (ثروت) به طور فزاینده‌ای اهمیت یافته‌اند. روش: در این مقاله رابطه متقابل رشد اقتصادی، نابرابری و فقر طی سالهای برنامه‌های دوم تا پنجم توسعه ایران (1995-2016) موردبررسی قرار گرفته است. به این منظور با استفاده از مفهوم رشد حامی فقرا، این مطالعه آزمون می‌کند در چه دوره‌ای فقرا از رشد اقتصادی منتفع شده‌اند و توزیع ثمرات رشد اقتصادی چگونه بوده است. سنجه مورداستفاده، «نرخ رشد معادل فقر» است که هم میزان رشد و هم چگونگی منافع رشد توزیع‌شده میان فقرا و غیر فقرا را به‌حساب می‌آورد. این متدلوژی بر اساس تئوری اتکینسون، ارتباط منحنی لورنز تعمیم یافته و تغییرات در فقر را شرح می‌دهد. یافته‌ها: برآوردهای سنجه نرخ رشد معادل فقر نشان داد نرخ رشد میانگین هزینه کل در دو برنامه دوم و سوم توسعه در مناطق شهری، حامی فقرا بوده است که در دو برنامه چهارم و پنجم توسعه تداوم نداشت و دلالت بر این دارد که فقر در طی این دو برنامه، افزایش یافته است و در طی برنامه پنجم فقرا به‌طور نسبی بیشتر از غیر فقرا آسیب دیده‌اند. روند این سنجه در مناطق روستایی طی برنامه‌های توسعه موردبررسی همان روند مناطق شهری است. بحث: نتایج نشان داد با وجود اجرای پنج برنامه توسعه، سیاستهای کاهش فقر به‌صورت یک برنامه استراتژیک پایدار در طول برنامه‌های توسعه به کار گرفته نشده است و استفاده از درآمدهای نفتی برای حل مسئله فقر به‌صورت پروژه‌درمانی بدون توجه به مسئله رشد و توسعه باعث شده که فقر ازیک‌طرف به تعویق افتاده و از طرف دیگر بازگشت فقر در دوران بعدی با وسعتی بیشتر صورت گیرد. چنانکه در سالهای اخیر با کندشدن روند رشد اقتصادی، فقر با شدت بیشتری به جامعه بازگشته است و درنتیجه همراه و همزاد بودن پدیده فقر و توسعه‌نیافتگی اقتصاد در کشور بروز و ظهور بیشتری داشته است.  </sm.ashrafi90@gmail.com> Expended Abstract Introduction: An issue which is often recurring in discussion on development is whether the main focus of development strategies should be on growth or on poverty and/or inequality. The goal of development strategies can be put in two statements. “First, the rapid elimination of absolute poverty, under all forms, is a meaningful goal for development Second, the reduction of absolute poverty necessarily calls for highly country-specific combination of growth and distribution policies” (Bouguignon, 2003, P. 69). Issues related to the benefits of growth accrued to the poor have also been a priority of development policy in the 1990s. An emerging consensus is that growth alone is a rather blunt tool for poverty reduction. In addition to the emphasis on poverty reduction, policies of redistribution of income and assets have become increasingly important. A policy agenda that addresses both distributional concerns and poverty reduction could lead to the enhancement of both economic growth and equity. Indeed, the relationship among growth, inequality, and poverty is complex and interdependent. Method: In this paper, the relationship between economic growth, inequality, and poverty during the years of the second to fifth development plan of Iran is examined. To this end, using the concept of pro-poor growth, this study examines the period in which the poor have benefited from economic growth and how the distribution of the benefit of economic growth has been. The measure “Poverty Equivalent Growth Rate” (PEGR) was used, which takes in to account both the growth rate in mean income and how the benefits of growth are distributed among the poor and the non-poor. The proposed measure satisfies a basic requirement that reduction in poverty is a monotonically increasing function of the PEGR; the larger the PEGR, the greater the reduction in poverty will be. Thus, the PEGR is an effective measure of poverty reduction, i.e. maximization of PEGR implies a maximum reduction in poverty. If a government’s objective is to achieve a maximum reduction in poverty, then its policies should be focused on maximizing the PEGR. Further the PEGR can be used as an important indicator to monitor poverty over times as well as across socioeconomic and demographic groups (Kakwani & Son, 2008) This methodology is developed based on Atkinson’s theorem linking the generalized Lorenz curve and changes in poverty. The pattern of growth has been analyzed in urban and rural regions of Iran using the National Household Survey (NHS) covering the period 1995-2016. On average, each NHS contains information on more than 15,000 households. Table 1:Poverty growth for Iran: 1995-2016 percentile    Second plan 1995-1999    Third plan 2000-2004    Fourth plan 2005-2010    Fifth plan 2011-2016     Urban    Rural    Urban    Rural    Urban    Rural    Urban    Rural 10    6/37    6/28    9/61    11/20    0/36    -3/34    -9/89    -7/36 20    5/32    4/18    8/68    9/64    0/40    -3/17    -9/44    -6/25 30    5/11    3/10    8/13    8/85    0/39    -3/27    -9/13    -5/69 40    4/90    2/44    7/86    8/16    0/33    -3/36    -8/41    -5/20 50    4/69    2/03    7/78    7/59    0/17    -3/38    -7/54    -4/15 60    4/56    1/75    7/72    7/13    0/09    -3/40    -6/16    -3/09 70    4/47    1/52    7/71    6/79    -0/01    -3/39    -4/89    -2/02 80    4/33    1/33    7/69    6/46    -0/16    -3/38    -3/37    -0/65 90    4/22    1/10    7/74    6/23    -0/42    -3/48    -2/02    0/57 100    3/99    1/37    7/20    6/34    -1/10    -3/88    -0/74    1/08 Findings: Empirical study illustrated that the growth has been pro-poor during the second (1995-1999) to third (2000-2004) development plan in urban regions (figure. 1). The annual growth rate of the mean income in the second plan period (1995-1999) is 3.99%. It should be noted that taking account of g(p)>0 for all P values, we can conclude that poverty has declined between 1995 and 1999. Since g(p) is more than 3.99 for all p<100, it implies that the growth has been pro-poor during this period. A similar situation occurs in the next period, 2000-2004. The annual growth rate of per capita income is 7.20% and growth is pro-poor.    Figure. 1. Pro-poor poverty growth curve for urban regions in Iran: 1995-1999 and 2000-2004 Unfortunately, the pro-poor growth did not continue in the two subsequent periods —forth (2005-2010) and fifth (2011-2016) development plan— when the average growth rate become negative due to the financial crisis. The growth rate of per capita income declined at annual rates of -1.1 and -0.74 during 2005-2010 and 2011-2016, respectively. In the fifth development plan, the benefits of growth received by the poor are proportionally less than those received by the non-poor (Figure. 2) Figure 2. Not Pro-poor poverty growth curve for urban regions in Iran: (2005-2010) and (2011-2016)  The poverty growth curve in rural regions during development programs was approximately the same in urban regions (figure. 3).   Figure 3.  The poverty growth curve in rural regions in Iran: 1995-1999; 2000-2004; 2005-2010 and 2011-2016. Discussion: The results reveals that despite the implementation of fifth development programs, poverty reduction policies have not been used as a sustainable strategic plan during developmental plans, and the use of oil revenues to solve the poverty issue as a therapeutic project without considering the growth and developmental issues, leads to poverty at some point, but on the other hand, causes the poverty return in later periods with a greater scope. As in recent years, with the slowdown of economic growth, has returned to the society more intensely, and as a result, the phenomenon of poverty and the underdevelopment of the economy in the country have reached a higher degree. Ethical Considerations Funding In the present study, all expenses were borne by the author and he did not have any sponsors Authors’ contributions All authors contributed in designing, running, and writing all parts of the research. Conflicts of interest The authors declared no conflict of interest Acknowledgments In this article, all rights relating to references are cited and resources are carefully listed.   توزیع درآمد, رشد حامی, فقر, فقرا, نابرابری Distribution, Inequality, Iran, Poverty, Pro-Poor Growth 9 44 http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3074-1&slc_lang=fa&sid=1 Sakineh Ashrafi سکینه اشرفی sm.ashrafi90@gmail.com https://orcid.org/0000-0002-8155-1992 Yes Tabriz University دانشگاه تبریز Davod Behbudi داود بهبودی dbehbudi@tabrizu.ac.ir 0000-0002-5893-3271 No Tabriz University دانشگاه تبریز Mohamad Reza Vaez Mahdavi محمدرضا واعظ مهدوی vaezmahdavi@shahed.ac.ir 0000-0002-1490-4364 No ُShahed University دانشگاه شاهد Hosein Panahi حسین پناهی dr.h.panahi@tabrizu.ac.ir 0000-0003-2098-9779 No Tabriz University دانشگاه تبریز