Social Welfare

fa نابرابری فضایی سرمایه اجتماعی در مناطق روستایی استان خراسان رضوی Analysis of the Relationship between Good Governance of countries and Urban Quality of Life رفاه اجتماعی اصیل orginal مقدمه:آنچه که از واکاوی نوشته‌های سرمایه اجتماعی روستاها به دست می‌آید این است که مفهوم سرمایه اجتماعی به‌ویژه با بُعد فضایی می‌تواند به‌عنوان رهیافتی جامع برای تحقق پایداری اجتماعی مناطق روستایی به حساب آید. روش: در این پژوهش از روش توصیفی- تحلیلی و پیمایش استفاده شد. حجم نمونه به شیوه تصادفی طبقه‌بندی شده در محیط GIS و توسط ابزار Hawths Analysis Tools (توسط این ابزار روستاها با درنظر گرفتن موقعیت طبیعی، فاصله تا نزدیکترین شهر و تعداد خانوار طبقه‌بندی شدند) مجموعاً 18 روستا با تعداد 378 نفر به‌دست آمد. ابزار تحقیق پرسشنامه است. میزان روایی گویه‌های تبیین‌کننده سرمایه اجتماعی با استفاده از آماره آزمون بارتلت و KMO برابر 71/0 و ضریب آلفای کرونباخ به‌دست آمده نیز 89/0 می‌باشد. یافته‌ها : روستاهای دیزادیز، گوهردشت، قله زو، برآباد، شوراب و خیرآباد دارای سرمایه اجتماعی زیاد؛ روستاهای گرماب، گروه، کریز، آبگاهی، جابوز و سده دارای سرمایه اجتماعی متوسط؛ و روستاهای استای، حصار، مریچگان، صفی‌آباد، رباط و پیوه‌ژن دارای سرمایه اجتماعی کم هستند. همچنین وضعیت شاخصهای سرمایه اجتماعی به تفکیک طبقات موردمطالعه نیز نشان داد، طبقه اول (روستاهای دشتی با فاصله اندک از شهر و تعداد خانوار زیاد)، بالاترین میانگین را در ارتباط با شاخصهای مشارکت، شبکه‌های اجتماعی، عضویت در نهادهای دولتی/ خصوصی و مردم‌نهاد، رضایت از عملکرد نهادها و نیز آگاهی و دانش بومی و رسمی دارا می‌باشند؛ طبقه دوم (روستاهای دامنه‌ای با فاصله متوسط از شهر و تعداد خانوار در سطح متوسط)، تنها در ارتباط با شاخص همبستگی اجتماعی میانگین بالایی را به خود اختصاص داده‌اند؛ و طبقه سوم (روستاهای کوهستانی با فاصله زیاد از شهر و تعداد خانوار اندک)، به لحاظ هنجارهای اجتماعی، اعتماد و امنیت از وضعیت بسیار مطلوبی برخوردارند. اولویت‌بندی روستاهای نمونه با مدل تاپسیس نیز نشان می‌دهد، روستاهای دیزادیز (قوچان) و پیوه‌ژن (مشهد) به ترتیب دارای بیشترین و کم‌ترین سرمایه اجتماعی هستند. بحث: مناطق روستایی از کمبود سرمایه اجتماعی که راهکاری مؤثر جهت دستیابی به توسعه پایدار روستایی است، رنج می‌برند. بخشی از نابرابری فضایی سرمایه اجتماعی در روستاهای مورد مطالعه ناشی از تفاوت در میزان برخورداری از سرمایه اجتماعی درون‌گروهی و سرمایه اجتماعی برون‌گروهی است. کم‌توجهی و سرمایه‌گذاری اندک در زمینه تقویت و توسعه سرمایه اجتماعی برون‌گروهی از جمله اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی ضعیف روستاییان در ارتباط با نهادهای غیررسمی و داوطلبانه، روابط و تعاملات اندک و ناپیوسته، شبکه‌های اجتماعی ضعیف، فراهم نبودن زمینه مشارکت روستاییان در برنامه‌ریزیهای مختلف مربوط به روستا و .... و به‌طورکلی شرکت ندادن روستاییان در بازیهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی سبب عدم توسعه و تقویت سرمایه اجتماعی برون‌گروهی روستاها در منطقه مورد مطالعه گردیده است. Introduction: What is the analysis of social capital in rural areas can be achieved by the concept of social capital, particularly with spatial dimensions can be defined as a comprehensive approach to achieving social stability in rural areas to be considered. Therefore, the necessary condition for the development of any society, especially rural communities, is comprehensive development, the establishment of warm relations, the development of social cohesion, the development of social participation and, most importantly, mutual trust (individual, society and government), which this structure they are components of social capital that are understood in the context of space / spatial. The study of social capital in space / spatial is a new attitude that geography science is its shareholder and as a distinction with other sciences. Some sociologists have pointed out in their studies that social relations are based on spatial, which makes a difference. In other words, society is necessarily built in spatial, and the spatial organization of society plays a role in how society functions. Some studies have shown that rural areas have a much lower social capital than urban areas. In relation to Iran’s villages, in the past, the level of solidarity and social cohesion, participation, and trust has been higher due to the homogeneous environment and the ethnic relationships that villagers have with each other. But today, each of these concepts in rural areas has become faint in terms of bridging social capital. Method: The methodology in this paper is analytical methodology based on qualitative and quantitative methods. The sample volume was selected by stratified random in the GIS by means Hawths Analysis Tools (6 villages from each stratum), that a total of 18 villages with 378 people were selected from total villages in Khorasan Razavi province. The research tool is a survey and a questionnaire. Validity of social capital questionnaire by Bartlett test and KMO was 0.71 and 0.79 for Cronbach’s alpha coefficient. In order to select social capital indicators, the indexes were indexed initially with a critical analysis of the studies carried out and in the second step; the primary indicators were screened to identify the social capital indicators in sustainable rural development and were limited to the main index. Then, these indices were analyzed according to their frequency in different sources and the main indicators were extracted. Then a questionnaire was prepared of these indices. Finally, by conducting surveys and surveys by experts and scientific experts of the country, a suitable and indigenous collection of social capital indicators in rural areas was presented. Findings: The TOPSIS technique to ranking well in the rural areas of the sample were classified that Dizadiz, Gohardasht, Gholezu, Barabad, Shurab and Kheirabad with high social capital; Garmab, Goruh, Keriz, Abgahi, Jabuz and Sedeh intermediate social capital and so Ostay, Hesar, Merichegan, Safiabad, Robat and Pivejan with low social capital. Also the results show that Dizadiz is the highest social capital and Pivejan the lowest social capital. Also, the status of social capital indicators by the classes studied also showed that the first group (plain villages with a little distance from the city and a large number of households) has the highest average in relation to participation indicators, social networks, membership in NGO and public institutions, the satisfaction of institutions, as well as knowledge. The second group (foothill villages and with a medium distance from the city and a medium of households) have a high average in relation to the social solidarity index, and the third group (Mountainous villages with far away from the city and the little households) have a very favorable situation in terms of social norms, trust and security. The results show that of the 18 villages studied Dizadiz is the highest social capital and Pivejan the lowest social capital. Discussion: the rural areas suffer of lack of social capital that is one of the most important types of development capitals and as a strategy for achieving rural sustainable development. Part of the social inequality of social capital in the studied villages is due to the difference in the level of bonding social capital and bridging social capital. Lack of investment and attention in strengthening and developing of bridging social capital Including scant Awareness and informing villagers about informal and voluntary organizations (NGOs), little and discontinuous relationships and interactions, poor social networks, lack of provision for participation of villagers in various planning and .... In general, the lack of participation of villagers in social, economic, and political actions has led to the lack of development and strengthening of bridging social capital among rural areas studied. Therefore, achieving the desired state of social capital and reducing the spatial inequalities of social capital requires filling the gap between bonding social capital and bridging social capital in rural areas. The important issue that our rural areas are extremely confronted and can be considered as one of the main reasons for the mustiness of rural areas in Iran. سرمایه اجتماعی, تاپسیس, نابرابری فضایی, روستاهای خراسان رضوی. rural areas, Khorasan Razavi province, Social capital, spatial inequality, TOPSIS model 135 171 http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-748-2&slc_lang=fa&sid=1 Samira Mahmoodi سمیرا محمودی Yes دانشگاه گیلان Abdolreza Roknedine Eftekhari Roknedine Eftekhari عبدالرضا رکن الدین افتخاری No دانشگاه تربیت مدرس