Social Welfare

fa حد بهینه فعالیتهای دولت و رفاه اجتماعی در ایران طی سالهای 1354-1391: رویکرد سری زمانی غیرخطی The Optimum Government Activities and Social Welfare in Iran during the Period of 1975-2012 رفاه اجتماعی اصیل orginal مقدمه: یکی از اهداف دولتها از جمله دولت ایران در دنیای امروز افزایش رفاه اجتماعی مردم است و لذا دولتها از طریق مداخلات در اقتصاد از جمله افزایش مخارج دولت به دنبال دستیابی به چنین هدفی هستند اما ممکن است نتوانند در دستیابی به چنین هدفی موفق باشند. اندازه دولت یا نسبت مخارج دولت به تولید ناخالص داخلی یکی از شاخصهای دخالت دولت در اقتصاد است که حدود و اندازه آن یکی از مسائل مهم در بسیاری از تحقیقات اقتصادی بوده است. در همین راستا هدف از این مقاله بررسی نحوه اثرگذاری میزان و حدود فعالیتهای دولت یا اندازه دولت بر رفاه اجتماعی در اقتصاد ایران در بازه زمانی 1354-1391 است. روش: در این تحقیق، با مدل‌سازی عوامل مؤثر بر رفاه اجتماعی با تأکید بر تأثیر اندازه دولت، مدل رگرسیون آستانه‌ای برای اقتصاد ایران برآورد شده است. مدل آستانه‌ای مدلی است که در آن از یک مقدار آستانه به بعد رفتار پیش‌بینی شده توسط مدل به نوعی تغییر جهت می‌دهد. در این مقاله، اندازه دولت متغیر آستانه است که با برآورد حد آستانه اندازه دولت، حدی از اندازه دولت مشخص می‌شود که میزان اندازه دولت را به دو رژیم اندازه بزرگ و کوچک دولت تقسیم می‌کند. سپس میزان تأثیر اندازه دولت در دو رژیم اندازه بزرگ و کوچک دولت بر رفاه اجتماعی برآورد می‌شود. یافته‌ها : حد آستانه اندازه دولت 29 درصد برآورد شده است که آزمون خودپردازی هانسن نشان می‌دهد آستانه برآورد شده معنادار است و مدل دارای آستانه است. بنابراین مدل آستانه‌ای دارای دو رژیم اندازه دولت بزرگ و کوچک است که تمایز این دو رژیم با حد آستانه 29 درصد مشخص شده است به این معنا که هنگامی‌که اندازه دولت کم‌تر از 29 درصد است در رژیم دولت کوچک هستیم و هنگامی‌که اندازه دولت بیشتر از 29 درصد است در رژیم اندازه دولت بزرگ قرار داریم. ضریب متغیر اندازه دولت نیز در دو رژیم اندازه دولت کوچک و بزرگ اثرات متفاوتی بر شاخص رفاه اجتماعی داشته است بدین صورت که در رژیم اندازه دولت کوچک، افزایش اندازه دولت تأثیر معناداری بر شاخص رفاه اجتماعی نداشته است اما پس از افزایش اندازه دولت و عبور از حد آستانه 29 درصد و قرار گرفتن در رژیم اندازه دولت بزرگ، افزایش اندازه دولت تأثیر منفی و معناداری بر شاخص رفاه اجتماعی داشته است. بنابراین اندازه دولت تأثیری غیرخطی و آستانه‌ای بر شاخص رفاه اجتماعی داشته است. همچنین، وقفه اول رفاه اجتماعی در هر دو رژیم اندازه دولت کوچک و بزرگ تأثیر مثبت و معناداری بر رفاه اجتماعی داشته است. علاوه بر آن، در رژیم اندازه دولت کوچک، افزایش درجه باز بودن اقتصاد تأثیر معناداری بر سطح رفاه اجتماعی نداشته است اما با گسترش اندازه دولت و قرار گرفتن در رژیم اندازه دولت بزرگ، درجه باز بودن تأثیر مثبت و معناداری بر رفاه اجتماعی داشته است. نهایتا، نرخ بیکاری در رژیم اندازه دولت کوچک تأثیری معنادار بر رفاه اجتماعی نداشته است درحالی‌که در رژیم اندازه دولت بزرگ تأثیر بیکاری بر رفاه اجتماعی منفی و معنادار بوده است. بحث: بی معنی‌بودن اثر اندازه دولت بر رفاه اجتماعی در رژیم اندازه دولت کوچک، به دلیل خنثی شدن اثرات مثبت و منفی اندازه دولت بر رفاه اجتماعی است که در این رژیم چون دولت هنوز خیلی در اقتصاد مداخله نکرده است اثرات مثبت همچون ارایه کالاهای عمومی و استخدامهای دولتی و اثرات منفی مخارج همچون ناکارایی مخارج دولت و تقویت رانت‌جویی همدیگر را خنثی کرده است و برآیند تأثیر اندازه دولت بر رفاه اجتماعی بی‌معنی بوده است اما در رژیم اندازه بزرگ دولت تأثیرات منفی اندازه دولت بر تأثیرات مثبت آن غلبه کرده است و موجب تأثیر منفی اندازه دولت بر رفاه اجتماعی شده است. در رژیم دولت بزرگ به دلایلی چون اثر ازدحامی یا برون‌رانی، رانتجویی گسترده ناشی از حضور دولت بزرگ، ناکارایی مخارج عمرانی دولت و کاهش بهره‌وری نیروی کار در بخش دولتی به دلیل استخدامهای غیرضروری در بخش دولتی همگی موجب تضعیف رشد اقتصادی می‌شوند و درنتیجه رفاه اجتماعی را کاهش می‌دهند. گذشته از آن حضور پررنگ دولت از طریق افزایش مخارج و درنتیجه افزایش مازاد تقاضای کل از یک طرف و ایجاد کسری بودجه و تأمین آن از طریق استقراض از بانک مرکزی موجبات ایجاد تورم را فراهم می‌کند که تورم موجب بدتر شدن توزیع درآمد می‌شود و لذا رفاه اجتماعی از این طریق نیز کاهش می‌یابد. مبتنی بر نتایج تحقیق پیشنهاد می‌شود به منظور افزایش رفاه اجتماعی لازم است اندازه دولت کوچک‌تر شود که در این راستا اجرای صحیح سیاستهای کلی اصل 44 قانون اساسی در واگذاری مالکیت به همراه مدیریت به بخش خصوصی واقعی - (نه خصولتی) - توصیه می‌شود. Introduction: One of the goals of governments in today’s world is to increase social welfare. So, governments are seeking to achieve their goals through interventions in the economy, including increasing government expenditures, but they may not succeed in achieving such a goal. The size of government or the ratio of government spending to gross domestic product is one of the indicators of government intervention in the economy, which the size of government has been one of the major issues in many economic researches. In this regard, the purpose of this article is to investigate how the extent of government activities or government size affect social welfare in Iran’s economy during the period of 1975- 2012. Method: In this research, by modeling the factors affecting social welfare, with emphasis on the effect of government size, a threshold regression model has been estimated for Iran’s economy. The threshold model is a model in which a predetermined predicted behavior by the model changes from a threshold value. In this paper, the size of the government is the threshold variable, which is determined by estimating the threshold of the size of government which divides the size of government into two large and small size government regimes. Then, the extent of the size of government in two large and small government regimes is estimated on social welfare and the optimum government size regarding to maximize social welfare has been estimated. Findings: The threshold of the government size has estimated about 29%. Hansen’s test shows that the estimated threshold is significant and the model has a threshold value of government size. Therefore, the threshold model has two large and small government regimes that distinguishes the two regimes with a threshold of 29%, meaning that when the government size is less than 29%, we are in a small government size regime, and when the size of the government is larger than 29% is in the regime of large government size. The variable of government size in two large and small government regimes has had a different effect on the social welfare index. In a small government size regime, the size of government did not have a significant impact on the social welfare index, but after increasing the size of the state and overtaking the 29% threshold and being in the regime of large government size has had a significant negative impact on the social welfare index. Therefore, government size has a non-linear and threshold effect on the social welfare index. Also, the first lag of social welfare in both of the small and large government size regim has had a significant positive impact on social welfare. In addition, in the small government size regime, the increase in the degree of openness of the economy has not had a significant impact on social welfare, but with the expansion of government size and staying in the large government size regim, the degree of openness has had a significant positive impact on social welfare. Finally, the unemployment rate in the small government size regime has not had a significant impact on social welfare, while in the large government size regime, the effects of unemployment on social welfare were negative and significance. Discussion: The meaninglessness of the effect of government size on social welfare in the small government size regime is due to the neutralization of the positive and negative effects of government expenditures on social welfare, which in this regime, as the government has not yet intervened much in the economy, has positive effects, such as the supply of public goods and government recruitment and the negative effects of spending, such as the ineffectiveness of government expenditures and renegotiation of each other, and that the impact of government size on social welfare has been meaningless, but in a large-government regime, the negative effects of government size are overcome on its positive effects and the government size has negative effect on social welfare. In the large government size regime, for reasons such as crowding out effect, large-scale rendering due to the presence of a large government, inefficiency of government development expenditures, and the reduction of labor productivity in the public sector due to unnecessary employment in the public sector, all contribute to undermining economic growth and thus reduce social welfare. Moreover, the high level of government’s presence through increased spending and, as a result, an increase in total surplus demand on the one hand, and the creation of a deficit and its provision through borrowing from the central bank, creates inflation, which causes inflation to worsen the distribution of income and so social welfare will be decreased in this way too. Based on the results of the research, it is suggested that in order to increase social welfare, the size of the government should be smaller. in this regard, the correct implementation of the general policies of article 44 of the constitution is recommended in the assignment of ownership, along with management to the real private sector. اقتصاد ایران, اندازه دولت, رفاه اجتماعی, رگرسیون آستانهای Government Size, Iran’s Economy, Social Welfare, Threshold Regression 9 35 http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2793-2&slc_lang=fa&sid=1 Younes Nademi یونس نادمی Yes دانشگاه آیت الله بروجردی علی مفتخری No دانشگاه لرستان