Social Welfare

fa بازگویی تجربیات زنان در ارتقا به مرتبه استادی در دانشگاههای ایران Narrative of Women,s Experiences in Promotion to Professorship at Universities of Iran رفاه اجتماعی اصیل orginal مقدمه: پیشرفت زنان در ورود به دانشگاه و پیوستن به جامعه علمی سبب شده تا در بسیاری از کشورهای جهان سهمی نزدیک به 50 درصد از اعضای هیئت‌علمی و حدود 20 تا 30 درصد از رتبه‌های استادی را از آن خود نمایند. بر پایه اطلاعات موجود در ایران، از مجموع اعضای هیئت‌علمی تمام‌وقت دارای مدرک دکتری در مؤسسات وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری 8/15 درصد را زنان تشکیل می‌دهند که فقط 8/3 درصد آنها به مرتبه استادی دست‌یافته‌اند و در کل استادان کشور سهمی حدود 8/5 درصد به زنان تعلق دارد که در مقایسه با مردان و سهم زنان در سایر کشورها نیز بسیار کم‌تر است. روش: این مقاله با هدف درک دلایل سهم کم زنان نسبت به مردان و شناخت عوامل تسهیل‌کننده و بازدارنده آن تدوین شده است. روش تحقیق کیفی از نوع پدیدارشناسی و ثبت تجربه زیسته زنانی است که به مقام استادی دست‌یافته و یا از دستیابی به آن بازمانده‌اند. یافته‌ها: اهمیت بیشتر فعالیتهای آموزشی برای زنان هیئت‌علمی در مقابل امتیازدهیهای بیشتر به پژوهش و همکاریهای بین‌المللی مطابق آیین‌نامه‌های ارتقا، همراه با دشواری جذب بودجه‌های پژوهشی به دلایل فرهنگی و عدم حضور در شبکه‌های غیررسمی و عضویت نداشتن در کمیته‌های ارتقا و بالاخره مسئولیت زنان در خانواده سبب سهم بسیار کم زنان در دستیابی به مقام استادی شده است. بحث: هرچند اقدام برای اصلاحات فرهنگی صرفاً بر عهده دانشگاه نیست، اما درعین‌حال نمی‌توان تعهد اخلاقی و قانونی نهادهای علمی را برای تحول فضای دانشگاهی و اصلاح آیین‌نامه‌ها کوچک پنداشت. به نظر می‌رسد برای کاهش مشکل، بهترین و ساده‌ترین راه این است که به‌جای این‌که انتظار داشته باشیم زنان هیئت‌علمی برای ارتقا به مرتبه استادی مشابه مردان عمل کنند و خود را با مقررات موجود که به‌طور تاریخی بر اساس نیازها و دیدگاه مردان طراحی شده، سازگار کنند، مقررات را تا حد ممکن و با تأکید بر توسعه علم و پرورش عالمان سازگار نماییم. introduction: In many countries of the world, women&rsaquo;s achievement in entering the universities and joining the scientific community has reached up to 50% of the faculty members and almost 20-30% of the full professorship&rsaquo;s rank. In Iran, based on existing data, women constitute 15.8 percent of the full time faculty members with Ph.D. at the universities associated with the Ministry of Science, Research and Technology, of which only 3.8 percent have attained the rank of full professors and only 5.8 percent of total full professors of the country. A share which is much less than those of male faculty members and women in other countries. Method: The present article&rsaquo;s objective is to provide some knowledge on the reasons for such a small share of female professors in comparison to male professors and understanding of facilitating factors as well as obstacles to their progress towards highest scientific rank at the universities. Research method is qualitative- phenomenology and aims at reporting experiences of women who have achieved the rank and those who have not been able to do so. Findings: The narrations of the experiences showed the importance of educational activities for female faculty members in contrast to higher importance of research and international cooperation in promotion regulations of the ministry. In addition, factors such as, difficulties in receiving research funds due to cultural factors, women&rsaquo;s absence in informal networks among male faculty members and promotion commissions and finally women&rsaquo;s caring responsibilities in the family, have impacted the share of women among full professors. Discussion: Although cultural reforms is not the sole responsibility of the universities, but legal and moral duties of scientific institutions for any reforms at the academic sphere and regulations should not be ignored. It seems the most suitable and easiest way to achieve the goal of female faculty members&rsaquo; promotion to a professorship, is changing the present regulations rather than expecting women to adjust themselves to existing rules; which have been historically developed based on their male counterparts&rsaquo; needs and perspectives. دانشگاهها, زنان, مرتبه استادی, نابرابری, هیئت علمی faculty member, inequality, Iran, professorship rank, universities, women. 53 106 http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2758-2&slc_lang=fa&sid=1 jaleh Shaditalab ژاله شادی طلب Yes دانشگاه تهران Samaneh Ebrahimpour سمانه ابراهیم پور No دانشگاه سمنان