Social Welfare

fa مبانی فقهی مناسبسازی برای معلولین Jurisprudential Foundations of Fitting (making appropriate environments) for the Disabled People رفاه اجتماعی اصیل orginal مقدمه: معلولیت به ناتوانی در انجام تمام یا قسمتی از فعالیتهای عادی زندگی فردی یا اجتماعی به علت وجود نقصی مادرزادی یا اکتسابی، در قوای جسمانی یا روانی اطلاق می‌شود. استیفای حقوق معلولین و توانمندسازی معلولان برای داشتن یک زندگی مستقل و مشارکت آنها در تمام جنبه‌های زندگی، متوقف بر مناسب‌سازی است. معلولیت و چالش مناسب‌سازی در عصر حاضر حقیقتی انکارناپذیر است و جوامع پیشرفته با این حقیقت به شکل واقعی مواجه شده و برای این اقلیت بزرگ حقوقی قائلند، و به ادای آن پایبند. مرور انتقادی منابع: این سئوال که آیا حاکمیت در تأمین دسترسی برابر، برای معلولین وظیفه‌ای برعهده دارد یا خیر؟ پرسشی است که در آثار به تحریر درآمده درباره حقوق معلولین، به آن پرداخته نشده است، و این موضوعی است که مورد نقد قرار دارد. سئوال بی‌پاسخ دیگر این‌که، آیا اینکه امکان استفاده معلولین از امکانات زیربنایی معمول در جامعه وجود ندارد، به  دلیل نقصی‌است که در این افراد وجود دارد، یا آن که به  دلیل نقصان در زیرساختهای شهری‌است؟ بحث: تحقیق پیرامون این موضوع بحث کرده که از آنجا که کشور ما ایران، مبتنی بر حکومت اسلامی است، آیا در مبانی فقه اسلامی، اعم از قرآن و سنت، دسترسی برابر برای معلولین به‌عنوان یک حق به‌رسمیت شناخته شده است؟ تا آنکه حکومت از یک سو و جامعه اسلامی از سوی دیگر نسبت به چنین حقی تکالیفی داشته‌باشند یا خیر؟ این تحقیق در پاسخ به این سئوال، و با روش توصیفی- تحلیلی، و با بهره‌گیری از قواعد و اصول تعریف شده در مسیر اجتهاد، به رشته تحریر درآمده است. آگاهی نسبت به رویکرد اسلام به پدیده ناتوانی، ضمن زدودن برخی تصورات نادرست، تأثیر به‌سزایی در بهبود نگرش افراد معلول، نسبت به خود و جامعه نسبت به آنها داشته و مبنای تقاضا و عرضه خدمات ویژه به افراد معلول و سایر حقوق اجتماعی آنان است. هم چنین با پیشتازی جوامع پیشرفته در ارائه و ارتقاء خدمات به معلولین چنانچه حکومتی دینی چون کشور عزیز ما ایران، نتواند در زمان حاضر-حد اقل در مبانی نظری- همپای این کشورها گام بردارد، به‌طور قطع در آینده نیز در این مسابقه عقب خواهد ماند. یافته‌های پژوهش، حاکی از آن است، که عمومات و اطلاقات ادله شرعی بر حق دسترسی برابر و وجوب حضور معلولین در جامعه دلالت دارد و حاکمیت نمی‌تواند، وچنین حقی ندارد که به  دلیل وجود نداشتن شرایط و با مسکوت گذاشتن مناسب‌سازی و فرآیند دسترسی برای همه، همواره و برای همیشه معلولین را ازمسئولیت‌پذیری و تکالیف اجتماعی محروم نماید. بلکه مناسب‌سازی و حق تساوی دسترسی، حق مسلم معلولین و ادای این حق برحاکمیت واجب است.  Introduction: Disability is defined as the incapability of performing all or part of the normal activities of individual or social life due to congenital or acquired defects in the physical or mental abilities. Giving rights of disabled people and empowering them to have an independent life and to participate  in all aspects of life rely on making appropriate  urban environments.  Disability and challenge of environment appropriateness in the current era are an irrefutable truth  . Modern societies deal with this fact in an actual manner and to this large minority, they give rights  and are committed to performing them. Critical review of resources: The question of whether the government has an obligation to provide equal access for disabled people  has not been addressed in the written works on the rights of people with disabilities, which has been criticized. Another unanswered question is whether not using the usual infrastructure facilities of society by the disabled is due to a defect in these people or  it is due to a lack of urban infrastructure Discussion: Research has argued  that since our country , Iran, is based on the Islamic state, the question arises as to whether equal access for the disabled as a right is recognized in the foundations of Islamic jurisprudence, including the Qur’an and tradition And whether  the government, on the one hand, and the Islamic community, on the other hand, have such an assignment to such a right. This article was written using  analytical-descriptive method and the rules and principles defined in the ijtihad course  and tried to find an appropriate answer to  this question. Awareness of the Islamic approach to disability phenomenon, while eliminating some misconceptions, has an effective impact on improving disabled people’s  attitude towards themselves and society’s attitude towards  them. Also,  it is considered as a basis for the demand and supply of special services to the disabled and their other social rights. Moreover, with the advancement of modern societies in the provision and promotion of services for the disabled, if a religious government like our beloved Iran, cannot be present, at the present time, at least on theoretical foundations - alongside these countries, definitely in the future will move backward in this race. Findings: The findings of the research indicated that the general and religious evidence point to the rights to equal access and the necessity of the presence of people with disabilities in the society, and the government cannot, and  has no such right that due to the lack of conditions and by keeping the process of access for everyone silent, always and permanently deprive people with disabilities from social responsibilities. But the right to proper implementation and the rights to the equal access are obligatory to the government. تبعیض مثبت یا منفی, دسترسیبرابر, فقه, معلولیت, مناسب سازی disability, jurisprudence, appropriateness (of environment), equal access, positive or negative discrimination. 235 265 http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2507-2&slc_lang=fa&sid=1 Hassan Aboutalebi حسن ابوطالبی No دانشگاه آزاد اسلامی mohammad jafari Harandi محمد جعفری هرندی Yes دانشگاه آزاد اسلامی Seyed Mohammad Reza Ayati محمد رضا آیتی No دانشگاه آزاد اسلامی