fa چهار ارزیابی جامعه شناختی از موقعیت زنان ایران ( ٨٤ ١٣٧٦ ) رفاه اجتماعی اصیل orginal <p>طرح مسئله: وضعیت و حرکت جمعی زنان ایران را در چارچوب کدا میک از مفاهیم تحلیلی جامع هشناختی م یتوان جای داد؟ در سالهای ٨۴ ١٣٧۶ ( موسوم به دوران اصلاحات) ، تلاش برای ارائه پاسخ به این سؤال منجر به در گرفتن یکی از مباحث جدی و مناقش هانگیز در عرصه عمومی ایران شد. روش: این مقاله در پاسخ به این سؤال با تأسی به رو ششناسی تحلیلی تجربی و سرمشق »انتخاب عقلانی « چهارده روند مثبت و منفی را در میان زنان احصا و توصیف کرده است. آنگاه نشان داده است او ً لا ارزیابی رایجی که حرکت و وضعیت جمعی زنان را ب هعنوان یک »مسئله اجتماعی « مورد تأیید قرار م یدهد، کافی نیست؛ ثانیًا ارزیابی دوم و سومی که پویش زنان را یک »جنبش اجتماعی « و یک »جنبش جدید اجتماعی « (که مورد حمایت فمینیستهای ایرانی است) م یداند، قابل دفاع تجربی نیست. یافت هها و نتایج: این مقاله، در پایان، حرکت جمعی زنان را نه در سطح یک جنبش اجتماعی، بلکه در حد یک » مقاومت اجتماعی « ارزیابی م یکند و سه حالت را برای آینده آن حدس م یزند.</p> <p>Objective: In what conceptual framework should the collective starts of Iranian women be categorized? During the years 1995-2005 there was a lively debate in Iran&#39s public sphere on the mentioned question. Method: The methodology chosen in this article is a model based on analytical empirical sociology within the "rational choice" paradigm. In my study, I have benefited from qualitative methods such as direct observation and deep interview methods and library sources. Findings: After introducing fourteen positive and negative trends among women and their collective movement (from 1997 until 2004) this article tries to make four sociological assessments of the subject. In the first assessment we endorse women&#39s dynamism as a ‘social problem’ but show that such dynamism cannot be reckoned as a social problem only. In my second and third assessment I have commented on women&#39s dynamism as a social movement and a new social movement which is supported by Iranian feminists. Results: This paper concludes that we should identify the status of women in Iran not as a social movement, but as a ‘social resistance’. The paper ends with offering three possible prospects for the collective status of women in Iran.</p> جنبش اجتماعی, فمینیست اصلاح طلب, مسئله اجتماعی, مقاومت اجتماعی New Social Movement, Reformist Feminist, Social Movement, Social Problem, Social Resistance 39 72 http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-340&slc_lang=fa&sid=1 Hamidreza Jalaeipour حمیدرضا جلائی پور alaeipour@chamran.ut.ac.ir Yes