چکیده: (18 مشاهده)
مقدمه؛ خشونت علیه زنان و دختران و پدیده فرار متعاقب آن، یکی از حادترین مسائل اجتماعی معاصر است که بازتابی از نابرابریهای ساختاری و فرهنگی به شمار میرود. پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی تبیینی چندسطحی از تعامل عوامل ساختاری، نهادی و عاملیت فردی در شکلگیری خشونت و فرار در میان زنان و دختران استان خوزستان انجام شد.
روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از روش پیمایشی (توصیفی-تحلیلی) بهره برد. جامعه آماری، زنان و دختران ۱۵ سال و بالاتر که تجربه مستقیم خشونت یا فرار داشتند. حجم نمونه ۴۵۰ نفر تعیین و نمونهگیری به روش طبقهای چندمرحلهای نامتناسب انجام گرفت. ابزار گردآوری، پرسشنامه محققساخته بود. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS و SmartPLS و مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد خشونت روانی-کلامی (میانگین ۳/۴۰) شایعترین نوع خشونت و باورهای مردسالارانه (میانگین ۳/۷۰) پررنگترین متغیر نگرشی بود. تمامی فرضیهها تأیید شد و عوامل نهادی با ضریب ۰/۴۷ بیشترین سهم را در تبیین الگوی خشونت و فرار داشتند. یافتهها حاکی از همبستگی معنادار بین فقر، ناکارآمدی قوانین، باورهای مردسالارانه و فقدان شبکههای حمایتی با تداوم چرخه خشونت و گرایش به فرار است.
بحث: خشونت و فرار در خوزستان پدیدهای چندبعدی و محصول تعامل عوامل ساختاری، نهادی، فرهنگی و فردی است. مداخلات مؤثر نیازمند رویکردی سیستمی و هماهنگ در تمامی سطوح است. با در نظر گرفتن محدودیتهای یادشده، پیشنهاد میشود در پژوهشهای آتی از روشهای کیفی و مطالعات طولی برای دستیابی به عمق بیشتری از تجربیات پنهان آسیبدیدگان استفاده شود.
شمارهی مقاله: 2
نوع مطالعه:
اصیل |
موضوع مقاله:
خشونت دریافت: 1405/5/18 | پذیرش: 1405/7/29 | انتشار: 1405/8/13
ارسال پیام به نویسنده مسئول