چکیده: (44 مشاهده)
مقدمه: نوجوانی به عنوان یک دوره انتقالی از کودکی به بزرگسالی، به واسطه بحرانهای مختلف همچون بحران هویت، یکی از مهمترین دورههای زندگی است و نوجوانان در ارتباط با پیشگیری از خودکشی بایستی مورد توجه ویژه مددکاران اجتماعی قرارگیرد. در این راستا، پژوهش حاضر در پی شناخت تجارب مددکاران اجتماعی شاغل در مراکز درمانی در ارتباط با نوجوانان اقدامکننده به خودکشی میباشد.
روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوای قراردادی انجام شد. مشارکت کنندگان 16 نفر از مددکاران اجتماعی درگیر با مسائل خودکشی و همچنین 5 نفر از نوجوانان و اعضای خانوادۀ آنها بودند که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و تحلیل شدند. برای بررسی استحکام داده ها از 4معیار مقبولیت، قابلیت اطمینان، قابلیت انتقال و قابلیت تأیید پیشنهادی گوبا و لینکن استفاده شد.
یافتهها: یافته ها به مشکلات و موانع فعالیتهای مددکاران اجتماعی در راستای وظایف و عملکردشان برای نوجوانان اقدامکننده به خودکشی میپردازد. از تحلیل داده ها 8 طبقه اصلی و 32 زیر طبقه بدست آمد. طبقات اصلی در قالب، موانع مربوط به شخص مددکار اجتماعی، موانع مربوط به آموزش و عمل مددکاری اجتماعی، موانع مربوط به بیمارستان (سازمانی)، موانع بین سازمانی، موانع مربوط به کادر درمان و پرسنل، موانع مربوط به بیمار و موانع مربوط به خانواده بیمار دسته بندی شدند.
بحث: یافتههای این پژوهش نشان میدهد که مددکاران اجتماعی در بیمارستانها، بهمنظور کاهش خطر خودکشی در نوجوانان، با چالشهای متعددی مواجه هستند که بر کیفیت و اثربخشی خدمات آنها تأثیر میگذارد. نتایج این مطالعه میتواند به ارائه راهکارهایی برای بهبود کیفیت خدمات مددکاری اجتماعی کمک کرده و در این راستا آموزش تخصصی مددکاران اجتماعی در زمینه شناسایی و مدیریت این موارد، افزایش همکاری بین بیمارستانها، مراکز اورژانس اجتماعی و نهادهای حمایتی پیشنهاد میشود.
روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوای قراردادی انجام شد. مشارکت کنندگان 16 نفر از مددکاران اجتماعی درگیر با مسائل خودکشی و همچنین 5 نفر از نوجوانان و اعضای خانوادۀ آنها بودند که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و تحلیل شدند. برای بررسی استحکام داده ها از 4معیار مقبولیت، قابلیت اطمینان، قابلیت انتقال و قابلیت تأیید پیشنهادی گوبا و لینکن استفاده شد.
یافتهها: یافته ها به مشکلات و موانع فعالیتهای مددکاران اجتماعی در راستای وظایف و عملکردشان برای نوجوانان اقدامکننده به خودکشی میپردازد. از تحلیل داده ها 8 طبقه اصلی و 32 زیر طبقه بدست آمد. طبقات اصلی در قالب، موانع مربوط به شخص مددکار اجتماعی، موانع مربوط به آموزش و عمل مددکاری اجتماعی، موانع مربوط به بیمارستان (سازمانی)، موانع بین سازمانی، موانع مربوط به کادر درمان و پرسنل، موانع مربوط به بیمار و موانع مربوط به خانواده بیمار دسته بندی شدند.
بحث: یافتههای این پژوهش نشان میدهد که مددکاران اجتماعی در بیمارستانها، بهمنظور کاهش خطر خودکشی در نوجوانان، با چالشهای متعددی مواجه هستند که بر کیفیت و اثربخشی خدمات آنها تأثیر میگذارد. نتایج این مطالعه میتواند به ارائه راهکارهایی برای بهبود کیفیت خدمات مددکاری اجتماعی کمک کرده و در این راستا آموزش تخصصی مددکاران اجتماعی در زمینه شناسایی و مدیریت این موارد، افزایش همکاری بین بیمارستانها، مراکز اورژانس اجتماعی و نهادهای حمایتی پیشنهاد میشود.
شمارهی مقاله: 5
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |